Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

Jerzy Wittlin, POEZJA

PIEŚŃ WIGILIJNA O ADAMIE MICKIEWICZU

Tobie i Jemu
Nad kołyską świeciła gwiazda Betlejemu.

Z anioły wespoły
Czuwały nad Nim osły i łagodne woły.

Dzieciątku swemu w stajence śpiewała
          Matka-Dziewica,
Ciebie do snu kołysała Wilija, strumieni         
rodzica.

Z pokłonem przyszli do Niego, z darami         
trzej mądrzy królowie –
Tobie w podarku ojczyznę zabrali trzej         
monarchowie.

Mirra, kadzidło i złoto dla syna Panny         
Maryi,
Sybir, kajdany i stryczek – dla polskiej         
szyi.

On grzechy świata odkupił na krzyżu         
w Jeruzalemie,
Ty – pielgrzymując do Polski –
          w dalekiej umarłeś ziemi.

On dnia trzeciego zmartwychwstał         
i Słowo ciałem się stało,
Tyś z martwych nie wstał – lecz zawżdy         
z nami twe słowo mieszkało.

On – Bóg, Ty – człowiek, i obaj
          cierpieliście za miliony,
Dzisiaj nie boski, lecz ludzki ból już jest         
nagrodzony.

Obaj wy nas nauczali wiedzy, co nie jest         
wymowna:
Kochać nas uczył Zbawiciel, jak kochał        
ów nauczyciel,
Ubogi nauczyciel z Kowna.
1924

 


OSOBISTE

Faszerowani fałszem jak ryba
          po żydowsku
obcałowują mnie fałszywi przyjaciele.
Mniej os ukłucia piekły, gdy w Jaremczu
wiązałem hamak na gałęzi jodły
i gniazdo ich ruszyłem nieostrożną ręką.
Mlekiem i miodem – Ziemi Obiecanej,
nadzieją – dziki ból mój uśmierzono,
lecz czym uśmierzyć judaszowej śliny
zatrutą słodycz, co policzki pali?

Czterdzieści lat minęło od tej chwili,
a jeszcze w oczach mam tę czarną gałąź
nad bystrym Prutem i powróz hamaka,
na którym biedny brat mój Judasz wisi.

Wrzesień 1968


JÓZEF WITTLIN ur.1896 w Dmytrowie, pow. Radziechów, zm. 1976 w Nowym Jorku. Poeta, powieściopisarz, tłumacz, krytyk. Studiował filozofię i językoznawstwo w Wiedniu i Lwowie. W czasie I wojny służył w Legionie Wschodnim, potem w armii austriackiej. Między wojnami pracował i tworzył we Lwowie, Łodzi i Warszawie, był związany z grupą Zdrój, potem ze Skamandrem. Za twórczość i przekłady otrzymał nagrody PEN Clubu i Polskiej Akademii Literatury. Od 1939 na emigracji we Francji i Portugalii, od 1941 do śmierci w USA. Wydał wiele książek, w tym Sól ziemi (1936), Mój Lwów (1946), Orfeusz w piekle XX wieku (1963).