Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020

Marta Walczewska, Zdzisława Stopczyńska, ROZŁUCZ

Rozłucz to pięknie wśród gór – w obrębie pogórza wschodniobieszczadzkiego (w tzw. Górach Turczańskich) – położona wieś, niegdyś uczęszczane letnisko ze źródłami mineralnymi. Historycznie to Ziemia Przemyska, a w naszych czasach powiat turczański w województwie lwowskim. Tędy biegnie odwieczny szlak ze Lwowa i Przemyśla, przez Sambor, a dalej przez Turkę, Sianki i przełęcz Użocką – na Węgry. O koloniach dla lwowskich dzieci w Rozłuczu i wyprawie w tamte strony członków krakowskiego TMLiKPW pisaliśmy w CL 4/96 (i tamże w Słowniku geograficzno-historycznym). Dzisiaj prezentujemy serię zdjęć zachowanego tam jeszcze miejscami starego polskiego budownictwa ludowego (niestety ustępującego nowym, brzydkim, bo bezstylowym i tandetnym domom obecnych mieszkańców tej wsi). Czym różni się ta stara zabudowa od dawnych wsi w Krakowskiem, Sądeckiem czy Tarnowskiem? Wszystko to samo – przecież to ten sam podkarpacki region!