Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

POKOLENIA

Ta Ziemia to moja Ojczyzna, to moja Matka
– ten Naród to moi bracia i siostry.
    (słowa Ojca Świętego Jana Pawła II)

 
Co miałam na myśli stawiając taki tytuł? Wyraz pokolenie jest wieloznaczny i szeroki, zatem o jakie pokolenie chodzi? Należałoby zacząć od prastarych dziejów, na których przestrzeni zmieniały się pokolenia, a wraz z nimi historia Polski. Różnice pokoleniowe często doprowadzały kraj do poważnych konfliktów, a najlepszym dowodem, jak ogromna może być różnica pokoleniowa, to okres kilkudziesięciu lat, które interesują mnie najbardziej.
Moje pokolenie międzywojenne rosło i kształtowało się na zasadzie wolności i bezpieczeństwa we własnym kraju. Już od wczesnego dzieciństwa wiedzieliśmy, co oznacza słowo Polska-Ojczyzna. To nasze Matki wraz z pierwszą modlitwą przekazywały nam miłość do kraju ojczystego. Szkoła i Kościół wskazywały drogę właściwą, którą należało iść przez życie. Słowo patriotyzm było znane każdemu. W tym czasie państwo polskie rozwijało się w szybkim tempie, wypełniając lukę zaniedbań długich lat niewoli.
Wojna 1939 roku przekreśliła wszystkie plany i zamierzenia. Po napaści hitlerowskiej i inwazji sowieckiej kraj nasz został pogrążony w niewoli. Rozpętana wojna światowa, nieobliczalna w skutkach, dla Polski stała się klęską okupacji.
Młode pokolenie Polaków, wychowane w duchu patriotyzmu, natychmiast podjęło walkę podziemną z okupantami. Bohaterskie pokolenie nie znało różnicy poglądów, wszyscy oddani byli jednej sprawie, która miała na imię Polska.
Czas zrobił swoje, Niemcy przegrali tę wojnę, doktryna faszystowska przestała istnieć, Europa odetchnęła.
Zdawało się, że po zakończeniu wojny wolna Polska rozpocznie nowe życie. Niestety nasz drugi okupant ze wschodu zagarnął część terytorium Polski, resztą pod pozorem wolności rządził w naszym kraju. Fakty świadczyły o tym, że żyjemy pod presją Moskwy.
Część społeczeństwa uległa naciskom lub propagandzie, wyznając bezsensowną ideologię komunizmu. Totalne rządy wprowadziły zamęt wśród społeczeństwa polskiego i w konsekwencji rozbicie na dwa obozy. Wprowadzona nowa teoria wychowawcza w szkołach poczyniła nieodwracalne szkody wśród najmłodszego pokolenia, które rosło w zakłamaniu i nieświadomości prawdziwej historii Polski.
Czy taka miała być przyszłość naszego Narodu? Kiedyś papież Jan Paweł II, będąc w Polsce z kolejną wizytą, mówił: Ta Ziemia to moja Ojczyzna, to moja Matka, ten Naród to moi bracia i siostry, ale ta niezwykła fascynacja osobą Ojca Świętego wkrótce minęła – czy dzisiaj możemy stwierdzić, że owe słowa Jana Pawła II są aktualne w naszym życiu?
Powiedzmy sobie prawdę: dziś, kiedy mamy wolną Polskę, jesteśmy społeczeństwem skłóconym bardziej niż kiedykolwiek, zagubionym, nie znającym wyjścia z tego labiryntu sprzeczności, wręcz nienawiści. Dokąd zajdziemy wyrzekając się własnej tożsamości, wyrzekając się wiary ojców? Czego możemy się spodziewać od następnych pokoleń, które rosną na naszych oczach w atmosferze bezładu, nieprawości, bezkarności? Różnica pokoleń ostatnich czasów jest zbyt bolesna, nie można jej zaakceptować, jeśli nie jest jeszcze zbyt późno.
O drogę prawdy zapytajmy tych, co jeszcze żyją wśród nas: bohaterów walki podziemnej z okupantami, Powstania Warszawskiego, potomków Obrony Lwowa. Oni noszą tę prawdę w sercach – jaka powinna być Polska. A tych, co bezmyślnie niszczą ład w kraju, których wciąż jeszcze prześladują wizje totalitarnych rządów i złowrogi bakcyl drąży dusze, zaprowadźmy na wszystkie mogiły rozsiane po polskiej ziemi. Może zrozumieją znaczenie słów Jana Pawła II, że Polska to nasza Ojczyzna.
Przemijały wieki i pokolenia, mówiło się, że były dobre lub złe, nie upadajmy więc na duchu, bo na naszej Ziemi oprócz chwastów wyrastały niezmiennie piękne polskie kwiaty...
Jarosław, 16 XI 2009