Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

CZYM BYŁ „POLMIN”

Rosnące gwałtownie na początku XX wieku wydobycie ropy naftowej w Borysławiu bardzo skomplikowało sytuację tego przemysłu. Nie bardzo było wiadomo, co robić z tak wielką ilością surowca. Brakowało zbiorników na ropę i zakładów rafineryjnych. Ówczesne kierownictwo przemysłu naftowego zwróciło się więc za pośrednictwem Koła Polskiego posłów zasiadających w parlamencie wiedeńskim, z prośbą o interwencję zarówno do autonomicznych władz Galicji, jak i do rządu austriackiego.
W wyniku tych starań rząd przyznał subwencję na budowę gigantycznych zbiorników na ropę, a przede wszystkim zdecydował się na opalanie lokomotyw kolejowych pozostałościami ropnymi. W tym celu zbudowano w Drohobyczu tzw. odbenzyniarnię (po niem. Entbenzinierung Anstalt), której zadaniem było oddestylowanie benzyny i nafty oraz dostarczanie kolei pozostałości ropnych na opał do lokomotyw. Odbenzyniarnia została uruchomiona w 1910 r.
W 1912 r. dyrektor Stanisław Pilat zwrócił uwagę na konieczność produkcji olejów smarowych i parafiny, na co wiedeńskie Ministerstwo Robót Publicznych dało pieniądze i w 1914 r. były już gotowe instalacje potrzebne do tej produkcji.
W wigilię Bożego Narodzenia 1919 r. rafinerię zajęło Wojsko Polskie i od tego czasu niemiecką nazwę zamieniono na Państwową Fabrykę Olejów Mineralnych „Polmin”. Stał się on własnością państwa polskiego.
Intensywna rozbudowa Polminu trwała do wybuchu II wojny światowej. W 1938 r. ukończono budowę urządzeń rurowo-wieżowej destylacji ropy, oddział odparafinowania ciężkich destylatów parafinowych, a także na rok przed wybuchem wojny „Polmin” wypuścił pierwsze oleje samochodowe w Polsce.
W oparciu o artykuł K. Kachlika pt. Przemysł rafineryjny w Zagłębiu Borysławskim w „Wieku Nafty” nr 2/1995 opracował Jan Rybotycki.