Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

Rzęsna Polska i Ruska

Rzęsnę Polską, położoną 8 km na północny-zachód od centrum Lwowa, wzdłuż gościńca lwowsko-jaworowskiego, założył arcybiskup lwowski w r. 1433. Już jednak w r. 1430 przeniósł Władysław Jagiełło tamtejsze posiadłości biskupstwa łacińskiego lwowskiego (nazwane w odnośnym dokumencie „Rzanssna”) na prawo niemieckie. Początkowo posiadłość należała do parafii kościoła Marii Śnieżnej, aż w r. 1614 założono i tam parafię rzymskokatolicka, zaś w r. 1742 postawiono na miejscu dziś stojącego kościoła – dawny, drewniany.
Miasto Lwów, którego własnością była sąsiednia osada Biłohorszcze, procesowało się od r. 1460 do 1548 o granice między tą wsią a Rzęsną, po czym ostatecznie sprawę uregulowała dobrowolna ugoda, wytyczająca ściśle granice dotąd sporne. Zanim wieś ta weszła w skład Wielkiego Lwowa, liczyła zgodnie z przedwojennym danymi 2031 mieszkańców, niemal wyłącznie polskich, na obszarze 18,5 km2.
Położona 2 km dalej na północny zachód Rzęsna Ruska nad potokiem Biłohorskim, wzniesiona 325 metrów nad poziom morza – łączy się pierwotną osadą, nazwaną Tuziakami. W r. 1880 zanotowano tu 743 mieszkańców, których liczba wzrosła przed obecną wojną do 946 na powierzchni gruntów liczącej 7,3 km2 Rzęsna i jej sąsiednie wzgórza są pamiętnym terenem bitwy z 21 czerwca 1915, w czasie której Rosjanie ponieśli klęskę i zostali zmuszeni do opuszczenia nazajutrz Lwowa.

Tekst opracował T. Krzyżewski
(1943)