Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

Barbara Czartoryska, W ŻYDACZOWIE JUBILEUSZ

28 października najstarsza w Archidiecezji Lwowskiej, już ponad 700 lat licząca (erygowana w 1301 r.), parafia w Żydaczowie obchodziła kolejny jubileusz – 400 lat istnienia kościoła.

 

Żydaczów leży nad rzeką Stryj, w malowniczej dolinie Dniestru, przy bocznej linii kolejowej Chodorów – Stryj. Przed wojną był siedzibą powiatu, liczył około 4200 mieszkańców. Miasto to założyli podobno osadnicy wołoscy (nazwa miasta pochodzi od żudeczu, to po rumuńsku znaczy prawo), a prawa miejskie (przywileje magdeburskie) otrzymało w XIV w. od króla Kazimierza Wielkiego. W tymże czasie wybudowano zamek obronny, odrestaurowany w 1767 przez Michała Rzewuskiego, a zburzony przez Austriaków po I rozbiorze. Za zasługi w walkach z Turkami w 1676 r. Żydaczów otrzymał herb: dwa złote lwy na błękitnym polu.

Msza św. w Żydaczowie

 

Obecny kościół zbudowano w 1612 r. i w tym samym roku konsekrowano główny ołtarz z pięknym obrazem Matki Boskiej Różańcowej. To w żydaczowskim kościele Jan III Sobieski dziękował za zwycięstwo nad Turkami pod Żurawnem w 1676 r. (podanie głosi, że służył do mszy św.). W latach 1876–1877 w parafii żydaczowskiej pracował bł. Ks. Zygmunt Gorazdowski.

Mszę celebruje abp. Mokrzycki

 

A potem...

 

W 1945 r. większość Polaków wraz z proboszczem ekspatriowano. Pozostałych nielicznych wiernych obsługiwali księża dojeżdżający, głównie ze Stryja. W 1963 r. zabrano kościół, był w nim magazyn mebli, potem stacja autobusowa z barem, w końcu muzeum krajoznawcze.

Żydaczowska wspólnota

 

 

Wierni odzyskali kościół w 1989 r. dzięki staraniom parafian i ks. Augustyna Mednisa i już 4 września tego roku uroczyście rekonsekrował go ks. kardynał Marian Jaworski, oddając pod opiekę proboszczowi ze Stryja, ks. Janowi Niklowi. Była to pierwsza w okolicy zwrócona katolikom świątynia.

 

Pierwszy po wojnie proboszcz ks. Tadeusz Krzyżak (mianowany w 1992 r., początkowo dojeżdżał ze Stryja) i jego następca ks. Dariusz Firszt doprowadzili do odnowienia kościoła (nieoceniona pomoc Energopolu, a także finansowa pomoc parafii z Polski, m.in. rodzinnych parafii pracujących tu księży), wzniesienia dzwonnicy i wybudowania pięknej plebanii, która służy jako dom parafialny. Obejmowali oni opieką duszpasterską również parafie w Brzozdowcach i w Żurawnie. Pod egidą kolejnych proboszczów – księży Rafała Brzuchańskiego, Włodzimierza Strogosza, Marka Cichorza, Michała Goniaka oraz dziś pasterzującego ks. Tomasza Labusa – obie parafie, w Żydaczowie i Żurawnie, rozwijają duszpasterstwo, katechizację i różne zajęcia dla dzieci. A kościół piękny!

 

Proboszcz żydaczowski ks. Tomasz Labus

 

Uroczystościom jubileuszowym przewodniczył ekscelencja Arcybiskup Mieczysław Mokrzycki, a uczestniczyło kilkunastu księży – dawni proboszczowie miejsca oraz dzisiejsi z okolicznych parafii, a także miejscowi księża grekokatoliccy. Liturgię uświetnił śpiew scholi – młodzieży z Żydaczowa. Kościół był pełny.

 

Politurgiczne spotkanie księży i parafian zaangażowanych w życie kościoła było okazją do rozmów i wspomnień.

 

 

Większość informacji historycznych zaczerpnęłam z książeczki „700 lat parafii w Żydaczowie, 1301–2001” pod redakcją Czesławy Rożańskiej.

Barbara Czartoryska

Zdjęcia Wojciech Rostworowski