Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

KULTURA, NAUKA

KONFERENCJA NAUKOWA

ARCYBISKUP JÓZEF TEOFIL TEODOROWICZ (1864–1938)

Pasterz Kościoła ormiańskiego w Polsce, mąż stanu, kaznodzieja, pisarz

W dniach 6–7 grudnia 2013 roku odbyła się w Krakowie Konferencja Naukowa poświęcona Arcybiskupowi Józefowi Teodorowiczowi. Konferencja została zorganizowana przez Katedrę Historii Europy Środkowo-Wschodniej XIX i XX wieku Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie oraz Fundację Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich.

Konferencja wpisuje się w program „Tygodnia pamięci o ormiańskim arcybiskupie i polskim patriocie – Józefie Teodorowiczu”.

Patronat honorowy: J. Em. Kazimierz kardynał Nycz, ordynariusz dla wiernych obrządku ormiańskiego w Polsce.

 

Program konferencji

 

Dzień pierwszy

Przywitanie gości i otwarcie konferencji –

JM ks. prof.dr Władysław Zuziak, Rektor UPJPII

Słowo wstępne – ks. prof. dr hab. Józef Wołczański, UPJPII

–    ks. prof. dr Józef Wołczański, UPJPII,

      Relacje abp. Józefa Teodorowicza z Kościołem rzymskokatolickim i Cerkwią greckokatolicką w Polsce

–    mgr Tomasz Krzyżowski, UPJPII, Arcybiskup Józef Teodorowicz – rządca archidiecezji ormiańskokatolickiej we Lwowie

–    dr hab. Krzysztof Krasowski, UAM,

      Arcybiskup Józef Teodorowicz jako mąż stanu

–    dr hab. Andrzej Zięba, UJ,

      Arcybiskup Teodorowicz w Warszawie

–    dr Renata Król-Mazur, UJ

      „Afera Teodorowiczowska” – czyli o watykańskiej misji abp. Józefa Teodorowicza w sprawie Górnego Śląska

–    dr Joanna Wolańska, IRSA

Rola abpa Józefa Teodorowicza w odnowieniu katedry ormiańskiej we Lwowie i odrodzeniu tożsamości narodowej Ormian lwowskich na początku XX wieku

Dzień drugi

–    ks. prof. dr hab. Kazimierz Panuś,
UPJPII,

      Myśl Boża względem Polski – kaznodziejstwo abp. Józefa Teodorowicza

–    ks. dr Stefan Klajman, UPJPII,

      Praca literacko-naukowa abp. Józefa Teodorowicza

–    mgr Luiza Trybuś, UPJPII,

      Wytłumaczyć myśl papieską. Komentarz abpa Józefa Teodorowicza do encykliki

      św. Piusa X „Poloniae populorum” z 3 grudnia 1905 r. i odrodzeniu tożsamości narodowej Ormian lwowskich na początku XX wieku

–    Irena Gajuk, Lwowska Narodowa Akademia Sztuk,

      Kardynał nauk filozoficznych

–    mgr Krzysztof Kubik, FKiDOP,

      Arcybiskup Józef Teodorowicz (1864–
–1938) i jego spuścizna archiwalna

–    mgr Zbigniew Manugiewicz, Jelenia Góra,

      Zagadnienia genealogii Teodorowiczów – komunikat

Podsumowanie i zakończenie konferencji.

 


 

Kornel Makuszyński w naszej pamięci

W Zakopanem i Stryju nie zapomniano o rocznicach urodzin i śmierci KORNELA MAKUSZYŃSKIEGO.

Pisarz mieszkał w Zakopanem po II wojnie i tam zmarł 60 lat temu, w 1953 roku, tam też spoczął na starym cmentarzu na Pęksowym Brzyzku. Przyszedł na świat w 1884 r. w Stryju, w tym roku więc będziemy obchodzić następną okrągłą rocznicę – 130-lecie Jego urodzin.

To nie wszystko o miejscach życia Kornela Makuszyńskiego. Swoją młodość spędził we Lwowie, ukończył tam polonistykę i romanistykę (te lata zaowocowały kilkoma książkami, przede wszystkim Uśmiechem Lwowa). Po I wojnie przeniósł się do Warszawy. Dużo wydawał, przeto mógł zebrać piękną kolekcję dzieł sztuki, bibliotekę. To wszystko przepadło w bombardowaniu w 1939 roku. Po II wojnie osiadł w Zakopanem. Do śmierci w 1953 r. żył w niedostatku.

130. rocznicę urodzin Pisarza postanowiono uczcić w Stryju. W 2014 r. ma tam powstać pomnik Pana Kornela, o co stara się pani Tatiana Bojko, dobrze znana nauczycielka i dyrektorka Kulturalno-Oświatowego Centrum im. Kornela Makuszyńskiego.

Tymczasem w niedawną rocznicę 60-lecia śmierci przybyła do Zakopanego grupa polskiej młodzieży zza kordonu, wystawiając tu przedstawienie Koziołek Matołek podróżuje po świecie.

 

Grób ALEKSANDRA BRÜCKNERA zagrożony!

Dla naszych Czytelników nazwisko wielkiego historyka literatury i kultury polskiej, profesora slawistyki w Berlinie, jest na pewno dobrze znane, tym bardziej, że Aleksander Brückner (1856–1939) urodził się w Brzeżanach, a pierwszą część swego życia naukowego spędził na Uniwersytecie Lwowskim. W 1924 r. zaproponowano mu utworzenie katedry slawistyki na Uniwersytecie Berlińskim. Na przełomie lat 80. i 90. XIX w. dokonał w Bibliotece Petersburskiej epokowego odkrycia Kazań Świętokrzyskich – najstarszego znanego dokumentu w języku polskim, niewątpliwie zrabowanego gdzieś przez Rosjan na ziemiach polskich. Miał też wiele innych zasług*, stąd został nazwany ojcem polonistyki.

Profesor Bruckner zmarł w Berlinie i spoczął na cmentarzu obecnie likwidowanym, a jeżeli strona polska nie poczyni odpowiednich starań, jego grób może być zrównany z ziemią. Podobno Ministerstwo Spraw Zagranicznych, dopingowane przez wieloletnie polskie opiekunki, już podjęło starania. Nie podano jednak, gdzie mógłby być przeniesiony ten grób. Czy do Polski?

 

*    Wydał 4-tomowe Dzieje kultury polskiej oraz Encyklopedię staropolską.

 

Oparliśmy się na artykule P. Subika z „Dziennika Polskiego” z 7 XI ’13.

 

 

Kronika

 

  • W Przemyślu, któremu w naszych czasach przypadła szczególna rola dzisiejszego miasta kresowego oraz stania na straży pamięci o naszych Ziemiach Wschodnich, odbyła się trzydniowa uroczystość patriotyczna. Modlono się za prawie stuosobową polską elitę, która straciła życie w katastrofie pod Smoleńskiem, za 20-tysięczną masę polskich oficerów, którzy zginęli w Katyniu i innych sowieckich obozach, oraz za niezliczone ofiary deportacji, a wreszcie wymordowanie kilkudziesięciu tysięcy Polaków w wioskach Wołynia i Małopolski Wschodniej.

Kulminacją uroczystości była solenna msza św. oraz poświęcenie Ronda Kresowian. Autor relacji w „Na Rubieży” J. Borzęcki pisze, że na Rondzie rozsypano garść ziemi zebranej z mogił polskich bohaterów, w tym Obrońców Zadwórza.