Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

Z TAMTEJ STRONY

PAŁAC ARCYBISKUPÓW LWOWSKICH OTWARTY

 

W listopadzie ubiegłego roku odbyła się we Lwowie niecodzienna uroczystość: otwarcie Pałacu Arcybiskupiego przy ul. Czarnieckiego po 65 latach okupacji i dewastacji oraz latach rekonstrukcji. Razem trwało to więc 75 lat i obecnie, w 5. rocznicę swego ingresu, abp M. Mokrzycki wrócił tam wraz z kurią arcybiskupią, by rozpocząć użytkowanie pałacu na nowo. Warto przypomnieć, że pałac powstał 170 lat temu (1840–1844), a więc przez blisko połowę czasu swego istnienia nie był dla swoich właścicieli dostępny.

Odnowa pałacu kosztowała niemało pieniędzy i wysiłków. Ofiarodawcy pochodzili z Watykanu, Francji, Niemiec, Szwajcarii, Hiszpanii, Włoch, Holandii, USA, Ukrainy oraz Polski – poza Episkopatem Polski i Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego była to także Polska Miedź oraz kilkanaście rodzin polskich. Od strony formalnej do odzyskania pałacu przyczyniła się wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II w 2001 roku. Oficjalny zwrot nastąpił w r. 2004 i od tego czasu trwały stopniowe roboty budowlane, rekonstrukcyjne, wykończeniowe. Ale efekt jest podobno doskonały!

Na uroczystość przybył z Watykanu kard. Antonio Mario Veglio, który dokonał aktu poświęcenia odnowionego pałacu. Przybyli również polscy biskupi z ks. kard. K. Nyczem na czele oraz przedstawiciele ofiarodawców.

Zauważono, że do Lwowa przybyli jedynie ordynariusze z dwóch najbardziej oddalonych od Lwowa w państwie ukraińskim diecezji: charkowsko-zaporoskiej i odesko-symferopolskiej. Nie było nikogo z diecezji kijowsko-żytomierskiej, kamienieckiej, łuckiej i mukaczewskiej.

 

DZIAŁAŁ NA RZECZ POLSKOŚCI

 

We Lwowie, w kwietniu, zmarł LUDWIK KOBIERSKI, generał armii ukraińskiej, lecz Polak i tej polskości nie ukrywający. Brał udział (prywatnie oczywiście) w różnych uroczystościach polskich i imprezach organizowanych przez społeczność polską. Wielokrotnie spotykaliśmy go przy tych okazjach. Uczestniczył w staraniach o powstanie we Lwowie Domu Polskiego i innych podobnych przedsięwzięciach.

Urodził się w Połonnem na styku Podola i Wołynia, w rodzinie polskiej. Jego dzieci uczyły się w Szkole nr 10 im. św. Marii Magdaleny. Został pochowany na Cmentarzu Janowskim.