Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020

W KRAKOWIE I DALEJ

Witold Listowski

Patriotyczny Związek Organizacji Kresowych i Kombatanckich

 

Poniżej przytaczamy obszerne fragmenty artykułu (w skrócie) Witolda Listowskiego, prezesa nowo powstałego związku.

 

Nie ma zbrodniczych narodów,

są zbrodnicze ideologie i organizacje.

Wiktor Poliszczuk

 

20 września 2014 roku w Warszawie, w siedzibie Związku Kombatantów RP i BWP, powołano nową organizację „Patriotyczny Związek Organizacji Kresowych i Kombatanckich”, którego założycielami stały się liczne organizacje kresowe i kombatanckie, a także inne stowarzyszenia i fundacje sympatyzujące ze środowiskiem Kresowian.

Inspiracją tej inicjatywy stały się fakty coraz wyraźniejszej aktywizacji środowisk mniejszości ukraińskiej, o wyraźnym nasyceniu ideologią banderowską, oraz brak wrażliwości władz III RP na zgłaszane od lat postulaty środowiska Kresowian. Z niepokojem obserwujemy rozwój sytuacji i kierunki przemian politycznych zachodzące na Ukrainie.

Wniesiony do Sejmu RP w czerwcu 2013 r. z inicjatywy Kresowego Ruchu Patriotycznego projekt uchwały w sprawie ludobójstwa dokonanego na ludności polskiej Kresów Wschodnich w latach 1939–1947 został odrzucony. W 70. rocznicę apogeum ludobójstwa dokonanego przez nacjonalistów ukraińskich na Kresach Wschodnich RP, wbrew prawdzie historycznej i stanowisku historyków IPN, którzy jednoznacznie określili tę zbrodnię jako ludobójstwo, polscy politycy w przyjętej uchwale nazwali zbrodnię wymordowania ok. 200 tys. Polaków na Kresach Wschodnich RP językowym potworkiem, nic nie znaczącym w prawie międzynarodowym określeniem czystka etniczna o znamionach ludobójstwa.

Na zebraniu Założycieli „Patriotycznego Związku Organizacji Kresowych i Kombatanckich” uczestnicy wyrazili wolę wspólnego działania na rzecz zmiany polityki wschodniej państwa, a także relacji władz wobec środowiska Kresowian w kraju i za wschodnią granicą oraz objawienia prawdy historycznej o zbrodniach dokonanych na Kresach Wschodnich RP na ludności polskiej w latach 1939–1947.

W uznaniu zasług i długoletniej aktywności na rzecz środowiska Kresowian pana pułkownika Jana Niewińskiego, ostatniego żyjącego* dowódcy oddziałów samoobrony na Kresach Wschodnich RP, weterana wojny światowej, jako wybrany prezes Zarządu Związku postawiłem wniosek o uhonorowanie Pana Pułkownika tytułem „Honorowy Prezes Patriotycznego Związku Organizacji Kresowych i Kombatanckich”. Zebrani, na stojąco, przez aklamację zaaprobowali wniosek.

Przyjęto statut i wybrano władze Związku. Trwa proces rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym w Warszawie.

Decyzja o utworzeniu nowej, silnej organizacji skupiającej środowiska Kresowian, kombatantów i szeroko rozumiane organizacje patriotyczne ma na celu przede wszystkim zwiększenie potencjału oddziaływania. Liczne i słabe organizacje, działające spontanicznie na dotychczasowym poziomie nie mają większych szans w zderzeniu z silnymi organizacjami mniejszościowymi wspieranymi przez swoje delegatury zagraniczne. Oczywiście sama zmiana organizacyjna środowiska nie zmieni radykalnie naszej sytuacji. Potrzebne jest większe zaangażowanie i determinacja w działaniu. Do pracy trzeba zachęcić młodsze pokolenia, połączyć ogniwa w tym łańcuchu pokoleń. Dla każdego ogniwa trzeba określić przestrzeń satysfakcjonującej aktywności. Spraw jest dużo, ale zapału do pracy nie brakuje. Oddźwięk na naszą inicjatywę w terenie jest już widoczny, nie ukrywam, że na to liczyliśmy.

Nasze działanie to zdecydowana inicjatywa przeciwko odradzającemu się nacjonalizmowi banderowskiemu w Polsce, „sukcesom” polskiej polityki zagranicznej na wschodzie i bojkotowaniu przez władze III RP postulatów środowiska Kresowian.

Nasze główne cele sprecyzowane na Zebraniu Założycielskim to doprowadzenie do:

♦    uznania zbrodni nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA dokonanej na ludności Kresów Wschodnich II RP w latach 1939–1947 za ludobójstwo,

♦    uznania 11 lipca – apogeum mordów na Wołyniu, za symboliczną datę Dnia Pamięci Ofiar Ludobójstwa Polaków na Kresach Wschodnich II RP dokonanego przez OUN-UPA w latach 1939–1947,

♦    wydania pozwolenia na postawienie w Warszawie Pomnika Pamięci Ofiar Ludobójstwa Polaków na Kresach Wschodnich II RP, dokonanego przez OUN-UPA w latach 1939–1947,

♦    uzyskania pozwolenia na utworzenie na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie symbolicznego grobu zamordowanych Polaków, Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II RP w latach 1939–1947,

♦    utworzenia Instytutu Historycznego i Muzeum Kresów Wschodnich oraz Centralnej Biblioteki Kresów Wschodnich,

♦    wpisania jako stałej pozycji w kalendarzu przedsięwzięć Związku – organizację manifestacji środowiska Kresowian w Warszawie – Marszu Pamięci Ofiar Ludobójstwa Polaków na Kresach Wschodnich dokonanego przez OUN-UPA w latach 1939–1947,

♦    uruchomienie programu pomocy dla Polaków, którzy pozostali za wschodnią granicą III RP,

♦    uruchomienie programu repatriacji wszystkich, wyrażających taką wolę, polskich rodzin do Polski, bez żadnych warunków wstępnych,

♦    wypłaty odszkodowań dla Polaków za utracone mienie i rekompensatę za doznane krzywdy,

♦    wdrożenia systemowych rozwiązań wspierania młodzieży w ich edukacji o Kresach Wschodnich, a także pielęgnowania kultury i tradycji Kresów.

 

Autor jest prezesem PZOKiK