Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017

Danuta Czerny-Sikora, Anna Susułowa, CZERNOWlE, LWOWSCY ROMANIŚCI

Danuta Czerny-Sikora

 

ZYGMUNT CZERNY

1888–1975

Zygmunt Czerny, wybitny romanista, erudyta o wielokierunkowych zainteresowaniach badawczych, obejmujących między innymi historię, teorię i krytykę literatury (przede wszystkim francuskiej, włoskiej i hiszpańskiej), językoznawstwo i dydaktykę, urodził się we Lwowie 24 lipca 1888 roku. Od czasów studiów pod kierunkiem Edwarda Porębowicza, pogłębionych we Francji, aż do roku 1945 związany był głównie z Uniwersytetem Jana Kazimierza we Lwowie. Tam się doktoryzował (1913), habilitował (w 1919), tam został mianowany profesorem nadzwyczajnym (w 1924) i zwyczajnym (w 1933), tam wreszcie ­kierował Katedrą Filologii Romańskiej. W okresie okupacji prorektor tajnego
nauczania UJK.

Po wojnie wykładał na uniwersytetach w Toruniu, Poznaniu i Wrocławiu.

W 1950 r. zamieszkał Zygmunt Czerny w Krakowie, by ostatnich 25 lat życia poświęcić niezmordowanej, aktywnej pracy uczonego i dydaktyka. Trzon jego działalności stanowiła bowiem praca naukowa na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie – od 1950 r. do przejścia na emeryturę w roku 1960 – był profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Filologii Romańskiej.

Jednocześnie brał żywy udział w pracach szeregu instytucji i towarzystw naukowych. Wymienić tu należy przede wszystkim działalność Zygmunta Czernego w Towarzystwie Współpracy Naukowej z Francją (przewodniczący Oddziału Krakowskiego i zastępca przewodniczącego Zarządu Głównego).

Należał również do Komitetu Neofilologicznego, Komitetu Nauk o Literaturze i Komisji Wydawniczej PAN. Od roku 1958 do końca życia kierował Komisją Historycznoliteracką Krakowskiego Oddziału Akademii.

Inną dziedziną jego prac organizacyjnych stanowiło uczestnictwo w działalności Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, w którym od roku 1956 do 1959 był przewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego w Krakowie, w latach 1964–1967 członkiem Rady Naukowej Zarządu Głównego, a w latach 1965–1968 członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej.

Twórczość naukowa Zygmunta Czernego to przede wszystkim liczne artykuły i rozprawy w języku polskim i francuskim, szereg prac dydaktycznych, jak również naukowe opracowania tekstów, wstępy i posłowia do polskich tłumaczeń wybitnych pozycji literatury romańskiej (np. do dokonanego wspólnie z żoną, poetką i świetną tłumaczką, Anną Ludwiką, przekładu Don Kichota Cervantesa).

Za swoją niestrudzoną działalność naukową, dydaktyczną i edytorską, mającą na celu popularyzowanie literatury i kultury francuskiej, otrzymał Zygmunt Czerny doktorat honoris causa Sorbony oraz ordery Commandeur de la Legion d’Honneur i Officier des Palmes Academiques, a także Krzyże Komandorski i Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł 18 lutego 1975 r. Spoczął na cmentarzu Rakowickim.

 

Zygmunt Czerny dekorowany przez ambasadora Francji