Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

KUSTOSZ ORMIAŃSKIEJ RELIKWII

W październiku ub. roku minęła 10. rocznica śmierci ks. prałata Kazimierza Filipiaka, duszpasterza polskich Ormian, którego główną i historyczną zasługą było uratowanie przed zaginięciem obrządku ormiańskokatolickiego w Polsce powojennej. W Krakowie mszę św. w intencji ks. Prałata odprawił ks. kanoniik Tadeusz Zaleski-Isakowicz, obecny duszpasterz wiernych tego obrządku w archidiecezji krakowskiej, który postać ks. Filipiaka przybliżył w okazjonalnej homilii.

 

Ks. Kazimierz Filipiak nie był Ormianinem, ani nawet nie urodził się w stronach, gdzie polscy Ormianie od wieków żyli. Przyszedł na świat w 1910 r. w Tymbarku, w rodzinie góralskiej, ale Opatrzność związała go ze Lwowem. Tam ukończył szkołę średnią i podjął studia filologiczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza. Na msze św. uczęszczał do Katedry Ormiańskiej i słuchał kazań arcybiskupa Józefa Teodorowicza. Pod ich wpływem odnalazł swoje kapłańskie powołanie, przechodząc na obrządek ormiański. Wstąpił do seminarium duchownego w Przemyślu, a studia teologiczne odbył na Uniwersytecie we Lwowie. Po ich ukończeniu w 1938 r. został wikarym przy katedrze ormiańskiej, potem skierowano go do Stanisławowa. Tam, po śmierci ks. Isakowicza, w maju 1944 r. przyszło mu zostać ostatnim proboszczem parafii ormiańskiej.

W Stanisławowie narodziło się szczególne nabożeństwo Księdza Kazimierza do cudami słynącego wizerunku Matki Bożej Łaskawej z ormiańskiego kościoła. Z obrazem tym związało się jego całe dalsze życie. W maju 1946 r. udało mu się przy pomocy parafian wywieźć ze Stanisławowa tę relikwię wraz z częścią wyposażenia świątyni – zrazu do Opola. Wraz z obrazem przemieszczał się ks. Filipiak z miejsca na miejsce: do rodzinnego Tymbarku, potem do Pawłowa w diecezji gnieźnieńskiej, i znowu do Tymbarku. Wreszcie w 1958 r. osiadł na stałe w Gdańsku, przy kościele św. św. Apostołów Piotra i Pawła jako jego rektor, później, od 1976 jako rezydent. Kościół ten częściowo odbudował z wojennych zniszczeń, a w dawnej zakrystii urządził sanktuarium Matki Bożej Łaskawej ze Stanisławowa.

Równolegle, od 1970 r. pełnił ks. Filipiak funkcję proboszcza parafii ormiańskiej, obejmującej c a ł y k r a j. Odbywał liczne podróże, założył i prowadził kartotekę osób pochodzenia ormiańskiego. Dzięki tej niezwykłej gorliwości obrządek ormiański nie zaginął w Polsce i po latach mogło nastąpić jego powolne odradzanie się. W 1985 r. otrzymał godność prałata.

Ksiądz Kazimierz Filipiak – przez lata jedyny kapłan obrządku ormiańskokatolickiego w kraju, cieszył się wielkim szacunkiem środowiska ormiańskiego w Polsce. Zmarł w listopadzie 1992 r., spoczął na gdańskim cmentarzu. W jego kościele wmurowano tablicę pamiątkową ku jego czci.

Dzieło ks. Prałata kontynuuje w Gdańsku ks. kanonik Cezary Annusewicz. Duszpasterstwa obrządku ormiańskiego działają również w Krakowie i Gliwicach.

 

W przygotowaniu powyższego omówienia posłużyliśmy się Słownikiem biograficznym duchownych ormiańskich w Polsce, opracowanym przez ks. T. Zaleskiego-Isakowicza (patrz CL 3/02).