Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020

W KRAKOWIE I DALEJ

ZŁOTE ODZNAKI
Na wniosek Oddziału Krakowskiego, Zarząd Główny TMLiKPW uhonorował Złotymi Odznakami Towarzystwa: p. Edwarda Jałoszewskiego, twórcę i patrona rodzinnego zespołu artystycznego PRO-CONTRA, oraz jego wnuczki – członkinie tego zespołu: Jadwigę Wrońską, Marię Pohorecką i Katarzynę Wrońską, którym przekazał świadomość historycznej polskości Lwowa – za stałe uświetnianie imprez TMLiKPW w Krakowie; p. Henryka Kolasę, inżyniera z Energopolu, który pracując w latach 90. w Bohorodczanach, bezinteresownie zaprojektował i zorganizował – mobilizując również ogół pracowników placówki – wykonawstwo symbolicznego pomnika na zlikwidowanym cmentarzu w Stanisławowie oraz pomnika na miejscu kaźni w Czarym Lesie, a także przyczynił się do częściowej odbudowy i uporządkowania kościoła rzym.kat. w Stanisławowie; p. Barbarę Kościk, kierowniczkę Klubu „Zaułek” w Krakowie – za nieustającą życzliwość dla polskiej kultury Lwowa – dawnej i dziś tworzonej w warunkach wygnania, za inicjowanie i organizowanie tradycyjnych już listopadowych imprez lwowskich. W Klubie „Zaułek” odbywają się raz na miesiąc spotkania członków Oddziału (drugie po spotkaniach w Kapitularzu dominikańskim), również comiesięczne spotkania kół Stryjan, Tarnopolan i Zaleszczykowian oraz zebrania rady redakcyjnej „Cracovia-Leopolis”; p. Stanisława Firsta, gospodarza krakowskiego „Sokoła” – za niezmienną życzliwość dla Towarzystwa i pełną wyrozumiałości pomoc w działaniach zarządu Oddziału. Dzięki uprzejmości Zarządu PTG „Sokół”, krakowski TMLiKPW posiada w jego gmachu swoją bazę i korzysta z wielu nieodpłatnych udogodnień; p. Michała Lasockiego, przewodniczącego Koła Tarnopolan przy krakowskim Oddziale TMLiKPW – za wieloletnie organizowanie pomocy charytatywnej i oświatowej dla odciętych od Macierzy Rodaków w Tarnopolu i Ziemi Tarnopolskiej, za przyczynianie się do podtrzymania zagrożonej tam polskości, za integrowanie środowiska tarnopolan w regionie małopolskim.
Komendę Hufca Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, za wielką życzliwość dla polskiej historii Lwowa i Małopolski Wschodniej oraz bohaterskiego zrywu niepodległościowego Orląt Lwowskich, wyrażającą się w stałym udziale Harcerzy i Pocztów Sztandarowych ZHR w uroczystościach organizowanych przez TMLiKPW w Krakowie, przede wszystkim pod komendą Druha Ryszarda Wcisły, a także w wycieczkach do Lwowa, utrwalających w młodych sercach i umysłach pamięć o tamtej odciętej od Macierzy umęczonej Ziemi.


PODZWONNE DLA „PRZEKROJU”

W styczniu 2002 roku zamknęła się 57-letnia epoka krakowskiego tygodnika, który przez kilka dziesięcioleci był najpopularniejszym polskim czasopismem. Ukazywał się od kwietnia 1945 roku. Jego przeniesienie do Warszawy oznacza praktycznie zagładę, bo już oficjalnie zapowiadana jest zmiana nawet szaty graficznej, nie mówiąc o zawartości i pewnym stylu.
„Przekrój” wychodził w Krakowie, wydaje się jednak, że było to pismo nie tylko krakowskie, raczej galicyjskie, małopolskie. W redakcji od samego początku pracowało także wielu lwowian, współtworzących jego wizerunek. Tygodnik często nawiązywał do tradycji wschodniomałopolskich. Publikował wielokrotnie artykuły o Lwowie, o jego historii, kulturze, obronach. Jednak niepowtarzalny styl „Przekroju” po śmierci Mariana Eilego coraz bardziej się rozmywał, ostało się tylko kilka fragmentów, z Rozmaitościami na czele.
A teraz pro domo sua: kształtując nasz kwartalnik (nie będąc przecież profesjonalistami), staraliśmy się przenieść do niego nieco z przekrojowego stylu i atmosfery, zwłaszcza coś z owego sympatycznego kontaktu z czytelnikami – jakby kreowania rodziny, która wszystko rozumie i podobnie czuje. Czy nam się to udało?

Notatki
• Inna jeszcze uroczystość miała ostatnio miejsce w krakowskim kościele oo. Kapucynów – nieco wcześniej, niż opisana wyżej Msza św. dziękczynna i intencyjna. W lutym poświęcono tam tablicę upamiętniającą o. Albina Janochę, kapucyna, więźnia łagrów sowieckich, sybiraka, kapelana 8. Dywizji Piechoty armii gen. Andersa, a potem duchowego opiekuna byłych łagierników i zesłańców.
O. Albin dostał się do łagru w 1940 r., gdy po agresji sowieckiej prowadził działalność duszpasterską we Lwowie. W 1942 r. został zwolniony i wstąpił do armii polskiej, ale nie opuścił wraz z nią ZSRR. W 1943 trafił ponownie do łagru, a do Polski wrócił dopiero w 1955 r. Był tak zmieniony przeżyciami, że zrazu go nie rozpoznano i nie wpuszczono do klasztoru. Zmarł w ub. roku w Krakowie.

• W Święto Trzech Króli odbyła się uroczysta Msza św. ormiańsko-katolicka w nowo pozyskanym przez wyznawców tego obrządku kościele Bożego Miłosierdzia w Krakowie. W wypełnionej świątyni odprawił ją duszpasterz krakowskich Ormian (patrz CL 1/01 i rozmowa w CL w CL 3/01) ks. Tadeusz Zaleski-Isakowicz.
Liturgia była sprawowana w języku grabar z tłumaczeniem części na język polski. Celebrans wystąpił w oryginalnej szacie liturgicznej, która – wykonana według starego wzoru – jest darem z Lichenia. Inne przedmioty liturgiczne zostały ofiarowane przez wiernych z Armenii, którą ks. Tadeusz odwiedził w ub. roku, w czasie wizyty Ojca Św. Jana Pawła II w tamtym kraju.
Święcenie wody w czasie Mszy św. ormiańskiej
Dzień 6 stycznia jest dla Ormian potrójnym świętem: Bożego Narodzenia, Trzech Króli i pamiątką św. Grzegorza Oświeciciela. W tym też dniu tego roku nastąpiło zakończenie uroczystości 1700-lecia Kościoła Apostolskiego Armenii, najstarszego Kościoła całego chrześcijaństwa.
Liturgia ormiańska w Krakowie – jak wyjaśnił ks. Zaleski w swoim kazaniu – będzie łączyła wielowiekową tradycję kształtowaną przez ten Kościół we Lwowie, z uniwersalną tradycją Kościoła Apostolskiego Armenii. Msze św. będą odprawiane w kościółku BM w każdą pierwszą i trzecią niedzielę miesiąca o godz. 12 w południe.

• Prof. Jerzy Janik, znakomity fizyk z Uniwersytetu Jagiellońskiego, otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego. Urodził się w 1927 r. we Lwowie, studiował na UJ. Fizyka nie jest jedynym tematem jego zainteresowań. Rozważania nad związkiem między nauką a religią doprowadziły Janika jeszcze w latach 50. do spotkania z ks. Karolem Wojtyłą. Wokół tych dwóch osób zgromadziło się grono intelektualistów, a ich początkowe nieformalne spotkania przekształciły się z czasem w seminaria naukowe. Po wyborze kardynała Wojtyły na papieża seminaria zostały przeniesione do Castel Gandolfo. Ich organizatorem jest zawsze prof. Janik, który układa program i starannie dobiera uczestników spośród fizyków, biologów, teologów, filozofów z całego świata. Seminaria odbywają się z udziałem Papieża co dwa lata, było ich już 11.

• Rocznice:
- Przed sześćdziesięciu laty (luty 1942) rozkazem gen. W. Sikorskiego została sformowana w Szkocji I Dywizja Pancerna, wchodząca w skład Korpusu Wojska Polskiego. Jej dowódcą został gen. Stanisław Maczek (urodzony w 1892 r. w Szczercu pod Lwowem, zmarł 1994 w Szkocji).
- Przed 30 laty (luty 1972) zmarł we Wrocławiu Hugo Steinhaus, wybitny matematyk lwowskiej szkoły matematycznej, profesor UJK (ur. 1887 w Jaśle).