Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

ANDRZEJ KURYLEWICZ / JERZY JANICKI

W połowie kwietnia odeszło dwóch wybitnych Lwowian, zasłużonych dla kultury polskiej drugiej połowy XX i początku obecnego wieku.

ANDRZEJ KURYLEWICZ, znakomity muzyk – zrazu jazzman, puzonista, później pianista, kompozytor, dyrygent. Urodził się w 1932 r. we Lwowie. Jego ojciec zginął w Starobielsku, matka umarła, gdy miał lat 8. Po ekspatriacji znalazł się w Gliwicach, tam rozpoczął naukę muzyki.Studia w PWSM w Krakowie.
Debiutował jako jazzman. Potem był dyrygentem orkiestry Polskiego Radia i Telewizji w Warszawie. Prowadził kolejne zespoły, koncertował w wielu krajach Europy i Ameryki. W 1967 r. wraz z żoną Wandą Warską otworzyli Piwnicę Artystyczną na Rynku Starego Miasta w Warszawie.
Skomponował muzykę do wielu filmów i sztuk teatralnych, a w późniejszych latach tworzył muzykę poważną. Na koncert Homagium Leopoli w Krakowie w 1994 r. przygotował specjalnie utwór Sonata Leopolitana per Archi*.

JERZY JANICKI, znany dramaturg, scenarzysta, dziennikarz i pisarz, twórca kilkudziesięciu słuchowisk radiowych i programów telewizyjnych.
Urodził się w 1928 r. w Czortkowie, młodość spędził we Lwowie. Napisał kilka książek o Lwowie i lwowiakach, w ostatnich latach prowadził w TV Rozmowy Lwowskie. Czynny w środowisku ekspatrianckim w Warszawie, był pierwszym prezesem tamtejszego oddziału TMLiKPW.
Media szeroko omawiały i opisywały życie i twórczość Jerzego Janickiego bezpośrednio po jego śmierci (i nie tylko), jest to więc postać w całym środowisku doskonale znana. Piękne o nim wspomnienie przedstawił w Polskim Radiu Jerzy Matuszkiewicz, muzyk, jego współpracownik i lwowski krajan.Znane są też jego liczne książki.

Obaj żyli i tworzyli przez lat kilkadziesiąt w Warszawie, tam zmarli.

* A. Kurylewicz nie był bezpośrednio zaangażowany w działalność naszego środowiska, ale zawsze swoją lwowskość podkreślał. Właśnie tego wyrazem było poświęcenie Lwowowi specjalnie skomponowanego utworu, wykonanego w Filharmonii Krakowskiej oraz w Katedrze Łacińskiej we Lwowie.