Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

KWARTALNIKI

2005 | 2004 | 2006 | 2003 | 2007 | 2001 | 2002 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019

Z TAMTEJ STRONY

KOŚCIÓŁ MARII MAGDALENY ZNOWU ATAKOWANY
W marcu wybuchła kolejna afera, związana z kościołem św. Marii Magdaleny we Lwowie. Pamiętamy niedawne „zabierzcie swoje maneli” (patrz CL 3/06), teraz ten sam – usunięty podobno (o czym wątpiliśmy od pierwszego momentu) dyrektor „sali koncertowej”, Winnicki powtórzył swoje złośliwości wobec wiernych, czyli prawowitych właścicieli świątyni, i utrudnił im odbycie rekolekcji. Kilka pań podjęło w proteście głodówkę, a środowisko polskie wystąpiło z listem do prezydenta państwa Ukraina.
Media polskie – prasowe i elektroniczne – podjęły temat bardzo energicznie, w gazetach ukazały się zdjęcia głodujących, a telewizja w najgorętszym okresie dostarczała codziennie nowe wiadomości. Bardzo za to dziękujemy.
Można zauważyć, że ten nowy wyczyn nacjonalistów ukraińskich, to wątpliwy krok w kierunku przyjęcia państwa Ukraina do Unii Europejskiej. Europa wydalona stąd przed 68 laty, nie może jakoś tu powrócić. I chyba nawet trudno w pełni obciążać tym sowietów!

POLSCY NAUCZYCIELE OBRADOWALI W DROHOBYCZU
Od p. Adama Chłopka* z Drohobycza dostaliśmy ostatni ubiegłoroczny numer „Głosu Nauczyciela”** (11–12/06, w numeracji ciągłej 51–52). Pismo ukazujące się od 1999 r., obecnie w Drohobyczu, było niegdyś kwartalnikiem, teraz w zasadzie miesięcznikiem i obejmuje zarówno problematykę fachową, metodologiczno-językową i historyczną, jak i organizacyjną i społeczną. Omawialiśmy je w CL 4/02, ale od tego czasu wiele się zmieniło.
Najważniejszym, naszym zdaniem, tematem poruszanym w omawianym numerze, jest relacja ze spotkania przedstawicieli 10 polskich placówek oświatowych z państwa Ukraina, zarówno szkół państwowych z polskim językiem nauczania, jak i polskich szkół sobotnio-niedzielnych. W spotaniu wzięli udział również konsul Marcin Zieniewicz oraz Emilia Chmielowa, prezeska Federacji Organizacji Polskich nU.
Uczestnicy spotkania nauczycieli
Oto fragment artykułu autorstwa Łucji Uszakowej z Czerniowiec.
[...] W swoich wypowiedziach uczestnicy spotkania podzielili się na dwie grupy. Pierwsza grupa, a do niej weszli dyrektorzy szkół z polskim językiem nauczania [dwóch ze Lwowa, z Mościsk i Gródka Podolskiego] byli zgodni w określeniu problemów, które przeżywają. Najważniejszym z nich jest brak podręczników wydanych na Ukrainie, zgodnych z nowymi programami nauczania. Najistotniejszy problem stanowi brak wykształconej w Polsce kadry dydaktycznej oraz duża jej płynność w związku z niskimi zarobkami, które powodują trudną sytuację finansową w rodzinach nauczycielskich. Pracę utrudnia niezauważanie problemów polskich szkół przez lokalne kuratoria, gdyż szkoły polskie nie mają statusu szkół mniejszości narodowej w systemie oświaty ukraińskiej. Tych oraz innych trudnych problemów nie jest w stanie rozwiązać Zjednoczenie Nauczycieli Polskich na Ukrainie, gdyż ma ono tylko status organizacji społecznej. Konsul Marcin Zieniewicz obecny na posiedzeniu zapewnił obecnych, że Konsulat Generalny [we Lwowie] chętnie udziela nauczycielom polskim na Ukrainie różnorakiej pomocy, ale poruszane tu kwestie nie leżą w jego kompetencjach i mogą być rozwiązane przy udziale Ministerstwa Oświaty i Nauki w Kijowie***. [...]
Druga grupa występujących, a byli to dyrektorzy szkół sobotnio-niedzielnych z Sambora, Stryja, Połonnego, Borysławia i Czerniowiec [oraz oczywiście z Drohobycza], również mówiła o zmianach na gorsze w organizacji pracy. Nie mając tak zasdniczych problemów, jakie mają szkoły z polskim językiem nauczania, rozwiązują je w miarę własnych możliwości. [...]
Na temat polskiej oświaty pisze również Aleksandra Krajnik z Borysławia. Przepisujemy także fragment z jej tekstu.
[...] Z niepokojem mówiono o przypadkach, gdy wybudowana z polskich środków finansowych polska szkoła, staje się ukraińską. [...] Ważną rolę w koordynowaniu działań mogłoby odegrać funkcjonujące od dawna w Drohobyczu Centrum Metodyczne, kierowane przez dyrektora Polskiej Sobotniej Szkoły w Drohobyczu p. Adama Chłopka. Niestety Centrum wciąż nie dysponuje odpowiednimi pomieszczeniami. Ofiarowany w 2001 r. stary dom, wybudowany w 1869 r. i przeznaczony na Centrum Metodyczne, potrzebuje gruntownego remontu, a to pociąga za sobą ogromne koszty. Remont prowadzony jest z datków osób prywatnych, w tym emerytów, którzy rozumieją jakie znaczenie ma odradzanie się polskości na Wschodzie. W ciągu trwającego od 5 lat remontu udało się naprawić dach, fundamenty i dwa pokoje, zaczęto robić zaplecze socjalne, ale na dalsze prace zabrakło środków. Centrum Metodyczne posiada komputery i sporą bibliotekę o uniwersalnym księgozbiorze, zawierającą encyklopedie, słowniki, informatory, a także dzieła klasyków polskich. Niestety brak pieniędzy na wyremontowanie pomieszczenia przeznaczonego na czytelnię, w której można by na miejscu korzystać z księgozbiorów. [...]
Na załączonym zdjęciu można zobaczyć budynek, który otrzymali Polacy dla Zjednoczenia Nauczycieli Polskich nU. na Centrum Metodyczne oraz na Dom Polski Ziemi Drohobyckiej (ul. Truskawiecka 9 w Drohobyczu). Roboty remontowe – jak przeczytaliśmy wyżej – ciągną się długo, bo brak funduszy. Jest to natomiast doskonała okazja dla miejscowej gazety ukraińskiej („Drohobyczczyna” z 28 XII ’06 by rozdzierać szaty: Starowinnoju architekturoju nichto nie opikujetsia.
Porównajmy to, co widzimy na zdjęciu, z obiektami, które otrzymują Ukraińcy w RP. O Dom Polski we Lwowie stara się strona polska bezskutecznie od lat, a przypomnijmy sobie pałac, którzy dostali Ukraińcy w Krakowie przy ul. Kanoniczej. Czy nikt w Polsce nie potrafi postawić sprawy ostro?

* Adam Chłopek jest dyrektorem Polskiej Szkoły Sobotniej w Drohobyczu, wiceprezesem Zjednoczenia Nauczycieli Polskich nU. oraz redaktorem naczelnym omawianego czasopisma.
** Biuletyn Zjednoczenia Nauczycieli Polskich na Ukrainie. Do Zespołu Redakcyjnego należą Maria Iwanowa, Teresa Kulikowicz-Dutkiewicz, Adam Chłopek, Anna Znamierowska.
*** Tu ciśnie się pytanie, czy Konsulat Generalny RP przedłożył tę sprawę Ministerstwu Oświaty i Nauki w Kijowie i czy o nią zabiega?


Wydarzenia
• Ogólnie wiadomo, że nowym arcybiskupem-metropolitą warszawskim został ks.bp. Kazimierz Nycz, który ostatnio prowadził diecezję koszalińsko-kołobrzeską, a wcześniej był biskupem pomocniczym w Krakowie. W tym to właśnie okresie krakowskim, na prośbę zarządu OK TMLiKPW, w dniu 24 maja 2000 odprawił Mszę św. w kościele xx. Misjonarzy na Stradomiu, w intencji beatyfikacji Sługi Bożego Józefa Bilczewskiego. Msze takie odbywały się corocznie przez kilka lat – do chwili beatyfikacji Arcybiskupa Bilczewskiego – w różnych kościołach krakowskich, związanych w jakiś sposób z Kościołem Lwowskim* (w naszym kwartalniku opisywaliśmy to dokładnie).
W CL 3/2000 zamieściliśmy informację o Mszy odprawionej przez bpa Nycza oraz tekst wygłoszonej przezeń homilii.

* U Misjonarzy na Stradomiu jest sala im. Józefa Bilczewskiego, ponieważ przyszły Święty studiował w seminarium archidiecezjalnym, które się kiedyś w klasztorze misjonarskim mieściło.