Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

SŁOBODA RUNGURSKA

Wieś huculska w pow. kołomyjskim, woj. stanisławowskim, położona 22 km na płd. zach. od Kołomyi. Za czasów I Rzeczypospolitej stanowiła część dóbr królewskich starostwa kołomyjskiego, którym przez długi czas zarządzali Potoccy. Po I rozbiorze stała się własnością rządową.
Bogate złoża nafty w Słobodzie R. zaczęto eksploatować w XVIII w.; pierwszy szyb powstał tu w 1771 r. W latach 1880. w wydobyciu nafty surowej zajmowała jedno z pierwszych miejsc w Europie. Została połączona z Kołomyją linią kolejki wąskotorowej, którą transportowano ropę wydobywaną w czterech kopalniach. W związku z kopalniami powstały w okolicy destylarnie nafty, rozwijał się wyrób świec parafinowych.
Słoboda Rungurska leży na wys. ok. 600 m npm., w obrębie Beskidu Huculskiego. W latach międzywojennych wieś liczyła ponad 1200 mieszkańców, siedziba gminy; znajduje się tu cerkiew gr.kat. pw. Narodzenia NMP z 1861 r.
W Słobodzie R. urodził się i mieszkał pisarz Stanisław Vincenz (1888–1971), autor epopei huculskiej Na wysokiej połoninie.