Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

DORA

Wieś huculska w pow. nadwórniańskim, woj. stanisławowskim; przystanek kolejowy na linii (Stanisławów–) Nadwórna–Worochta, 7 km na płd. od Delatyna i 4 km na płn.wsch. od Jaremcza. Położona nad górnym Prutem, u podnóży Gorganów (zob. CL 3/97), na wys. ok. 500 m n.p.m. W latach międzywojennych liczyła ok. 1700 mieszkańców. Miejscowość letniskowa o walorach klimatycznych dla chorych na płuca.
Pierwsza wzmianka o Dorze pochodzi z 1618 r. Cerkiew w typie huculskim pw. Cudu św. Michała zbudowana w XVIII w., przebudowana w 1844 r. Z Dory w XIX w. wyodrębniło się Jaremcze (zob. CL 2/97).