Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

WOJUTYCZE

Położenie. Wieś w pow. samborskim, wojew. lwowskim, położona 8 km na płn. zach. od Sambora. Leży nad Strwiążem, na wys. 349 m npm. Parafie obu obrządków na miejscu.

Historia. Wieś istniała już w 1. ćwierci XV w. Data erygowania parafii rzym.-kat. nieznana. Pierwsze wiadomości o parafii pochodzą z lat 1472–81. W XV w. była to własność Drohojowskich h. Korczak. W 1583 r. Jan Tomasz Drohojowski, referendarz koronny i starosta przemyski, gościł w Wojutyczach Gryzeldę Batorównę, zdążającą do Krakowa na zaślubiny z kanclerzem Janem Zamoyskim. W 1593 r. Drohojowski odnowił fundację parafii i wybudował w miejscu pierwotnego nowy drewniany kościół parafialny, konsekrowany w 1626 r. Po jego śmierci (1605)
w posiadanie zadłużonych dóbr wszedł Stanisław Stadnicki h. Szreniawa. W rękach Stadnickich Wojutycze pozostały przez cały XVII w. Z początkiem XVIII w. spadkobiercy Jana Franciszka Stadnickiego, wojewody wołyńskiego, wybudowali
z jego zapisu murowany kościół parafialny pw. św. Katarzyny. Do budowy przyczynił się powinowaty Stadnickich, Józef Mniszech, marszałek wielki koronny, dostarczając budulca pochodzącego z ruin zamku w Rakowej. W 2.poł. XIX w. Wojutycze należały do Tchórznickich.

Zabytki. Kościół parafialny pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej, budowa rozpoczęta w roku 1714, konsekrowany w 1743 r. Murowany z cegły, tynkowany, złożony z prostokątnej nawy i węższego od niej prezbiterium. Nawę poprzedza prostokątna kruchta. W 1896 r. Tchórzniccy wybudowali przy prezbiterium neoromańską kaplicę grobową. Kościół był poddany remontowi w latach 1922–35.

Czasy obecne. Kościół zamknięty w 1947 r., odzyskany przez miejscowych parafian w 1989 r. i oddany do kultu po częściowym remoncie.