Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

MIKULICZYN

Wieś huculska w pow. nadwórniańskim, woj. stanisławowskim, przy drodze i linii kolejowej Stanisławów– (Nadwórna–) Worochta. Położony nad górnym Prutem (zob. CL 2/2000), u stóp Gorganów, był znaną miescowością letniskową i leczniczą. Przed II wojną liczył 6,5 tys. mieszkańców, przyjmował ok. 3 tys. letników. We wsi działały młyny, tartaki, elektrownia, a wcześniej huta szkła.
Pierwsza wzmianka o Mikuliczynie pochodzi z 1412 r. Cerkiew typu huculskiego pw. św. Trójcy zbudowano w II poł. XIX w., obok była dzwonnica z XVIII w. Z końcem XIX w. wieś należała do hr. J. Rozana. W Mikuliczynie działało sanatorium akademickie uczelni lwowskich.