Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

KOPYCZYŃCE

Położenie. Miasteczko powiatowe w woj. tarnopolskim, położone w pobliżu źródeł rzeki Nieczławy (zob. CL 2/2000), przy liniach kolejowych Tarnopol – Czortków i Stanisławów – Husiatyn, w odległości 16 km od Czortkowa (zob. CL 4/98) i 25 km od Husiatyna (zob. CL 3/96). W okresie międzywojennym liczyły ponad 8 tys. mieszkańców, którzy pracowali w czynnych tu cegielniach i młynach oraz trudnili się handlem bydłem i produktami rolnymi. Parafie obu obrządków znajdowały się na miejscu.
Historia. Kopyczyńce były gniazdem rodziny Kopyczyńskich h. Topacz. Pierwsza wzmianka o tej rodzinie pochodzi z 1378 r., kiedy to Prandota Kopyczyński stawał jako świadek przed sądem w Buczaczu. W 1443 r. Jakub na Kopyczyńcach wraz ze swą matką Otką ufundowali kościół w tej miejscowości. Kopyczyńscy wyposażyli także miasto w zamek warowny, który kilkakrotnie wytrzymał oblężenia przez Turków i Tatarów. W 1. poł. XVII w. własność Kopyczyniec przeszła przez małżeństwo na Kalinowskich. W 2. poł. XIX w. należały do Baworowskich.
Zabytki. Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP z 1805 r., murowany, ze stojącą obok dzwonnicą. Jest to jedna z nielicznych na tamtych ziemiach budowli sakralnych w stylu cesarstwa. Po II wojnie zamieniony na pralnię i magazyn środków chemicznych. Ruiny zamku z XVII w.
Czasy obecne. Kościół zwrócony wiernym w 1989 r., odremontowany w latach następnych (pokryty nowym dachem i otynkowany z zewnątrz). Proboszczem jest obecnie ks. Jan Krzyśko.
    Wg spisu ludności z 1989 r. było tu 45 Polaków, a w latach 90. do narodowości polskiej przyznało się 50 rodzin.