Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

WINIATYŃCE

Wieś w pow. zaleszczyckim, woj. tarnopolskim, położona w odległości 16 km na płn. wsch. od Zaleszczyk. Przez środek wsi przepływa potok Chrumowa, lewobrzeżny dopływ Seretu, 304 m n.p.m. Po stronie płd. wsch. grupa domów, tworząca osiedle Wygoda. Ludność greckokatolicka miała cerkiew wybudowaną z materiału uzyskanego z rozbiórki pobliskiego zamku obronnego. Ludność obrz. łacińskiego należała najpierw do parafii w Zaleszczykach, a od 1904 r. do nowo utworzonej parafii w Szczytowcach, której proboszczem został ks. Teodor Kasperski. W 1912 r. Winiatyńce uzyskały pewną samodzielność, zostawszy ekspozyturą parafii w Szczytowcach, a w 1929 r. ustanowiona tu została osobna parafia. Ks. Kasperski od początku swej pracy duszpasterskiej na tym terenie, poznawszy bliżej warunki terenowe, powziął myśl o założeniu w Winiatyńcach Kalwarii na wzór Kalwarii Zebrzydowskiej i Pacławskiej. Właściciele majątku, Olga Brykczyńska z synem Benedyktem, ofiarowali teren potrzebny do realizacji zamierzenia oraz pod budowę kościoła i plebanii. W latach 1907–30 wybudowano z ciosowego kamienia kościół na planie krzyża łacińskiego pw. MB Nieustającej Pomocy. Równocześnie z budową kościoła postępowały prace przy kalwaryjskich dróżkach. Dróżki Pana Jezusa kończyły się wykutą w skale kaplicą Grobu Pańskiego. W podobny sposób dróżki Matki Boskiej doprowadzały do Jej grobu. Kalwaria Winiatyniecka szybko stała się celem licznych pielgrzymek. Na główne uroczystości kalwaryjskie w święto Wniebowzięcia ściągały tam tłumy. Koniec pielgrzymkom położyło wkroczenie wojsk sowieckich we wrześniu 1939 r. Ks. Kasperski cudem uniknął śmierci podczas napadu banderowców na plebanię w Winiatyńcach w r. 1943. Przewieziony został wówczas do Zaleszczyk, gdzie umarł w 1945 r.


Wszystkie hasła opracowała Maria Taszycka