Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

CHOŁOJÓW

Miasteczko (obecnie wieś) w powiecie radziechowskim, woj. tarnopolskim, położone przy linii kolejowej Lwów–Radziechów (–Łuck), o 10 km na płd. zach. od Radziechowa (zob. CL 3/96). Leży na wys. 237 m n.p.m. nad potokiem Chołojówka (dopływ Bugu). Przed II wojną Chołojów liczył ok. 5 tys. mieszkańców, obecnie nieco ponad tysiąc.
Pierwsza wzmianka o Chołojowie pochodzi z r. 1500. Zatrzymywał się tam Jan III Sobieski w drodze z Żółkwi do swych dóbr na Wołyniu, zajeżdżając do położonego na wzgórzu „Zameczka” (w latach międzywojennych widniały po nim już tylko fundamenty). Stała wówczas jeszcze fundowana jakoby w 1672 r. – wg innych źródeł w 1724 r. – przez Jana Sobieskiego drewniana cerkiew z oryginalną dzwonnicą (jeden z kilkunastu obiektów architektonicznych upamiętnionych przez L. Tyrowicza w tece graficznej Radziechów z lat 20.). XIX-wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego informuje, że Chołojów jest miasteczkiem lichym i biednym, głośnym dawniej ze złodziei końskich, którym sprzyjały bliskość granicy rosyjskiego Wołynia i rozległe okoliczne lasy.
W okresie międzywojennym właścicielem dóbr ziemskich w Chołojowie (ok. 1000 ha) był Stanisław Henryk Badeni.
Kościół murowany wybudowano w Chołojowie w r. 1903, a w 1918 r. erygowano parafię rzym.kat. Nowa murowana cerkiew pochodzi z 1908 r.
(T.K.)