Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

LICZKOWCE

Wieś w pow. husiatyńskim, wojew. tarnopolskim, położona nad Zbruczem i jego dopływem, potokiem Gniłą. Od płn. zamknięta pasmem Miodoborów, leży na wys. 283 m npm. Oddalona o 10 km na płn.zach. od Husiatyna i 6 km od Horodnicy. Parafia rzym.kat. w miejscu, gr. kat. w Trybuchowcach.

Parafię rzym.kat. erygowano w 1705 r. Murowany kościół parafialny, ufundowany przez właściciela Liczkowiec, Andrzeja Franciszka Kawieckiego h. Dołęga i jego żonę Alojzę z Drużbackich. Kościół pw. Niepokalanego Poczęcia NMP konsekrowany w 1838 r.

Istniejący tu niegdyś zamek obronny został częściowo rozebrany na pocz. XVIII w., a materiał z rozbiórki wykorzystany przy budowie kościoła i plebanii. Na pocz. XIX w. zachowana część zamku była jeszcze zamieszkała. Pod koniec stulecia pozostały tylko ruiny. W XIX w. Liczkowce były własnością Tymona Zaborowskiego, potem jego brata Konstantego.

W sierpniu 1848 r. miejscowi chłopi znaleźli w nurcie Zbrucza kamienny posąg pogańskiego bożka, Światowida, który w 1851 r. – staraniem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego – przewieziono do Krakowa. Posąg o czerech twarzach, wysokości 2,57 m, pochodzi zapewne z IX w. Obecnie znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Krakowie.