Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

OTYNIA (OTTYNIA)

Położenie. Miasteczko w pow. tłumackim, woj. stanisławowskim, odległe o 20 km. od Tłumacza i 23 km na płd.wsch. od Stanisławowa, stacja kolejowa na linii (Lwów-) Stanisławów-Śniatyn (-Czerniowce). Otynia leży w międzyrzeczu Bystrzycy i Dniestru, nad rzeczką Weleśnicą, 268 m n.p.m. Okoliczne bagniste tereny, o nieurodzajnej glebie dały początek porzekadłu Kupił sobie Otynię, na określenie niekorzystnego zakupu. Na pocz. XX w. było tu ok. 5000 mieszkańców. Ludność tutejsza znajdowała zatrudnienie w fabryce wódek i likierów, olejarniach i cegielniach. Trudniła się też handlem, gdyż w Otyni odbywały się znane jarmarki na bydło. Parafie obu obrządków katolickich były na miejscu.

Historia. Początki miasteczka nieznane. Należała do królewszczyzn, oddanych w ręce Potockich. W 1669 r. Andrzej Potocki, kasztelan krakowski, ufundował parafię rzym.kat. i wystawił pierwszy kościół, drewniany, konsekrowany w 1775 r. Otynia słynęła z handlu solą i tytoniem oraz z garncarstwa. W 2. poł. XIX w. właścicielem posiadłości dworskiej był Daniel Łukasiewicz (vel Łukaszewicz). W rękach tej rodziny pozostawała Otynia jeszcze w pocz. XX w. Za czasów Łukasiewiczów wybudowano nowy dwór, dawny przeznaczając na fabrykę maszyn rolniczych. Na pocz. XX w. Otynia, w której żyło ok. 2000 Żydów, była siedzibą cadyka cudotwórcy.

Zabytki. Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NP Marii, trójnawowy, jednowieżowy, w stylu neoromańskim, wybudowany ok. 1910 r. Po II wojnie światowej zamknięty.

Czasy obecne. Kościół zwrócony do kultu w 1992 r. Parafię obsługują księża dojeżdżający ze Stanisławowa.

(M.T.)