Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

ZAMARSTYNÓW

Niegdyś wieś podmiejska, a w okresie międzywojennym przedmiejska dzielnica w płn. części Lwowa, sąsiadująca od płn. i zach. z Hołoskiem (zob.), od wsch. ze Zboiskami (zob.). Przez płn. część jej obszaru przepływa Pełtew. Na podmokłych niegdyś terenach znajdowały się torfowiska. W 1890 r. Zamarstynów liczył 3415 mieszkańców, w tym 3257 Polaków i 44 Rusinów. Ludność rzym.kat. należała do parafii św. Marcina we Lwowie, a gr.kat. do parafii w Hołosku.

Nazwa Zamarstynowa pochodzi od folwarku Sommersteinhoff, założonego w 1423 r. przez lwowskiego patrycjusza Jana Sommersteina, na wykupionych od miasta 12 łanach gruntu. W XVI w. miasto zastawiło wieś u mieszczanina Sebalda Wurcela, który zbankrutowawszy dał ją w 1567 r. w zastaw Mikołajowi Sieniawskiemu. Po długich pertraktacjach z Sieniawskim powróciła w 1615 r. w posiadanie miasta. Później przez krótki czas należała do mieszczanina lwowskiego Dąbrowskiego. Następnie nabył ją Stanisław Szembek. W 1695 r. napadli na wieś Tatarzy, paląc m.in. dwór i gumno Dominika Wilaka, rajcy lwowskiego.
Zamarstynów od dawna nie cieszył się dobrą sławą, o czym mówią kroniki lwowskie. Był widownią częstych i ostrych konfliktów między miastem a dzierżawcami. W 1604 r. wybuchł tam nawet otwarty bunt chłopski pod wodzą Stanisława Stachyry.
W ostatnim stuleciu na Zamarstynowie wg Przewodnika M. Orłowicza najchętniej mieszkały indywidua mające we Lwowie zakazany pobyt. Równocześnie był Zamarstynów jedną z tych dzielnic, które tworzyły oryginalny folklor miejski i przedmiejski Lwowa. (M.T.)