Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

STARUNIA

Wieś w pow. bohorodczańskim, woj. stanisławowskim, położona w odległości 14 km na płd.-zach. od Bohorodczan. Leży wśród zalesionych wzgrz nad potokiem Łukawiec Wielki, dopływem Bystrzycy Sołotwińskiej, na wys. 417 m n.p.m. W latach 1930. Starunia liczyła ponad 2000 mieszkańców. Rozciąga się na przestrzeni wielu kilometrów. Występują tu pokłady wosku ziemnego i dwa źródła: siarczane i słone, w przeszłości była także żupa solna.

Wedle miejscowej tradycji, wieś jast bardzo stara – stąd jej nazwa, liczy conajmniej 500 lat. W źródłach pisanych istnieje wzmianka z roku 1378, że książę Władysław Opolski podarował wieś Dragomirowi.
Starunia stała się sławna na świecie dzięki znajdowanym tam od 1907 r. szczątkom mamuta i nosorożców włochatych, a wśród nich zwłaszcza jedynego na świecie zachowanego niemal w całości (ze skórą), znajdującego się obecnie w krakowskim Muzeum Przyrodniczym. Mamut i inny nosorożec weszły do zbiorów lwowskiego Muzem Dzieduszyckich.
(M.T. i H.K.)