Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

PANTYR

Nazwa Pantyr odnosi się w zasadzie do wierchu (1225 m n.p.m.) oraz połoniny (1180 m) w głównej grani karpackiej (Gorgany – zob. CL 3/97), została jednak – na skutek nieścisłości austriackiej mapy wojskowej z czasu I wojny światowej – rozciągnięta na pobliską przełęcz Rogodze Wielkie (1140 m), która odegrała szczególną rolę w działaniach wojennych II Brygady Legionów Polskich na przełomie 1914/1915 r., a po I wojnie została przemianowana na Przełęcz Legionów (zob.).
W październiku 1914 r. saperzy II Brygady przy pomocy 1000 miejscowych robotników zbudowali tu w ciągu 5 dni drogę jezdną, łączącą dolinę Płajską na Zakarpaciu z doliną Rafajłowca po stronie Galicji. Droga Legionów miała 7 km długości, a jej nawierzchnię stanowiły 4-metrowe pnie drzew (okrąglaki), ułożone w poprzek drogi na dźwigarach. Razem z drogą zbudowano 14 mostów. Główne siły II Brygady wraz ze sprzętem (z działami) przemaszerowały tędy w dn. 22–23 X do Rafajłowej (zob.). Tędy też przez kilka miesięcy zaopatrywano polskie oddziały na froncie w dolinie Bystrzycy.
Na połoninie Pantyr stało przed wojną schronisko Przemyskiego Towarzystwa Narciarzy. (A.C.)