Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

WORONIAKI

Górzyste pasmo, jest środkowym fragmentem grzbietu gołogórsko-krzemienieckiego i stanowi wraz z Gołogórami (zob.) płn.zach. krawędź wyżyny podolskiej (zob. Podole) na styku z Pobużem. Podobnie jak Gołogóry, W. spadają stromymi stokami ku płn. zach., a po stronie płd.wsch. przechodzą łagodnie w Podole. Od Gołogór oddziela je kotlina rzeki Złoczówki (z miastem Złoczowem i główną linią komunikacyjną Lwów–Tarnopol). Długość pasma W. wynosi ok. 60 km, potem – w obrębie Wołynia – przechodzi w Góry Krzemienieckie. Wysokość W. wynosi przeciętnie 400 m n.p.m. (najwyższy szczyt 442 m). Wzgórza są zalesione, gdzieniegdzie skaliste. Podobnie jak Gołogóry, W. stanowią europejski dział wód: w kierunku płn.zach. wypływa z nich Bug, w kierunku wsch. Ikwa (przez Prypeć i Dniepr do M. Czarnego), a na płd. Strypa i Seret (dopływy Dniestru).
Na terenie W. leży szereg ważnych miejscowości, ważnych dla historii i kultury Polski: Podkamień (do II wojny sanktuarium MB Podkamieńskiej), Huta Pieniacka (miejsce wymordowania ponad 1000 Polaków-mieszkańców wsi przez Ukraińców z SS-Galizien w 1944 r.), Podhorce i Olesko (słynne zamki). W. leżą na terenie woj. tarnopolskiego.
W rejonie Podkamienia i Załoziec oddziela się pod kątem prostym od W. pasmo Miodoborów (zob.), biegnące stąd w kierunku płd.wsch.
(A.C.)