Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

WOROCHTA

Wieś w gminie Mikuliczyn, powiecie nadwórniańskim, wojew. stanisławowskim. Położona nad górnym Prutem, u stóp Czarnohory, na wysokości ok. 750 m n.p.m., przy linii kolejowej (Stanisławów-) Delatyn-Woronienka. W XIX w. liczyła ok. 450 mieszkańców, była wsią huculską.
Walory krajobrazowe i klimatyczne sprawiły, że na przełomie XIX/XX w. Worochta przekształciła się w znane letnisko, a zwłaszcza zimowisko, a liczba jej mieszkańców podniosła się do 3200. Powstało tu m.in. duże sanatorium dra Michalika, dom zdrowia dla księży (obrz. łac.), 6 hoteli, ponad 40 pensjonatów, wille oraz schronisko PTT „Dworrek Czarnohorski” o 100 miejscach. Worochta dysponuje doskonałymi terenami narciarskimi, była tu skocznia, tor sameczkowy.
Worochta była stacją turystyczną dla Czarnohory i Gorganów. W najbliższych okolicach powstało szereg schronisk: na Zaroślaku (180 miejsc), pod Kostrzycą (80), na Maryszewskiej (60), pod Pop Iwanem (50). Z Worochty prowadziła w głąb gór popularna wąskotorowa kolejka leśna do Foreszczenki, ułatwiając wycieczki na najwyższe szczyty Karpat Wschodnich (w tym na Howerlę, 2058 m n.p.m.) i połoniny. Na Pop Iwanie powstało w XX-leciu międzywojennym, najwyżej w Polsce położone wielkie obserwatorium astronomiczno-meteorologiczne (zniszczone w czasie II wojny i nie odbudowane).
W Worochcie zwracają uwagę dwa kamienne mosty kolejowe nad Prutem, zbudowane w latach 1890–95 (patrz Jaremcze).