Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

SKOLSZCZYZNA

Jest to część pogórza Bieszczadów Wsch. (i tym samym Karpat Wschodnich – zob.), na które składa się dolina Oporu (dopływu rzeki Stryj, a ten z kolei jest dopływem Dniestru), oraz otaczające ją pasma górskie. Administracyjnie Skolszczyzna należy do powiatu stryjskiego, wojew. stanisławowskiego.
Dolina Oporu stworzyła dogodne warunki dla bytu osiadłych tam górali – Bojków i Tucholców (plemiona o rodowodzie wołoskim) oraz licznie tam zamieszkałej polskiej szlachty zagrodowej, a także – w ciągu ostatnich 150 lat – dla rozwoju rekreacji letniskowej, turystyki i narciarstwa. Główną miejscowością tego rejonu jest miasteczko Skole (zob. CL 3/96), a renomą cieszyły się znakomite ośrodki narciarskie: Sławsko (zob. CL 2/96), Ławoczne i Tuchla, oraz kąpieliska rzeczne: Synowódzko i Hrebenów z Zełemianką (źródła solankowe).
Najwyższe szczyty Skolszczyzny to Zełemin (1774 m npm), Magura (1365), Paraszka (1246), Wysoki Wierch (1245), Trościan (1235), Jawornik W. (1114). Stoki gór były porośnięte lasami, ale wyjątkiem były okolice Sławska, co stwarzało szczególnie dogodne warunki dla zjazdów narciarskich (sławę zdobyły Trościan i Wysoki Wierch). Walory terenowe i śniegowe sprawiały, że w latach przed II wojną typowano tę miejscowość jako najkorzystniejszą w polskich górach do organizacji zimowej olimpiady.
Wzdłuż Oporu przebiega linia kolejowa ze Stryja na Słowację i Węgry (graniczna stacja Beskid). Ważnym środkiem komunikacji dla celów gospodarczych były leśne kolejki wąskotorowe do transportu drewna z lasów do tartaków, wykorzystywane zarazem do celów turystycznych.
(A.C.)