Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

ROZŁUCZ

Wieś w powiecie turczańskim, wojew. lwowskim, 13 km na płn.-zach. od Turki. Położony wśród gór przedgórza Bieszczadów wschodnich (Góry Turczańskie), w dolinie potoku Rozłucz (lub Jasienica), zamkniętej od płd. górą Rozłucz (933 m n.p.m). We wsi było ok. 200 gospodarstw i ponad 1000 mieszkańców, Polaków i Rusinów. Przez wieś przebiega linia kolejowa i droga ze Lwowa i Sambora do Turki, a dalej przez przełęcz Użocką na Zakarpacie i na Węgry.
Wiadomości historyczne o Rozłuczu są skąpe. Za czasów I Rzeczypospolitej należał do dóbr koronnych „krainy rozłuckiej” w ekonomii samborskiej, ziemi przemyskiej. Zygmunt III Waza nadał Rozłucz rotmistrzowi Prokopowi Nowickiemu za zasługi wojenne. Po śmierci jego synów wieś wróciła do skarbu Korony. August III Sas dał w 1760 r. szlacheckiemu rodzeństwu Franciszkowi i Barbarze Wołczańskim przywilej na wójtowstwo w Rozłuczu.
We wsi zachował się XIX-wieczny kościółek drewniany, zdewastowany, lecz w dobrym stanie technicznym, nie używany (nie ma tam obecnie rzymskich katolików). Drewniana cerkiew, poświęcona w 1876 r.
Rozłucz był w latach międzywojennych popularnym letniskiem i zimowiskiem. Były tu dwie skocznie narciarskie i basen kąpielowy, obecnie zdewastowane. W dolnej części wsi bije źródło solankowe.
M.T.