Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

ŻUROW

Miasteczko w pow. żydaczowskim, wojew. stanisławowskim, położone 18 km na płd. zach. od Rohatyna, nad rzeczką Świrz (dopływem Dniestru), na terenie zasobnym w złoża alabastru.
Parafie obu obrządków znajdowały się na miejscu.
Historia. Pierwsza wzmianka historyczna o Dżurowie pochodzi z 1394 r. Jest to akt nadania wsi przez Władysława Jagiełłę protoplaście rodu Daniłowiczów. W 1462 r. w wyniku rodzinnych układów finansowych majątek przeszedł do Mikołaja Sieniawskiego, ale już w 1494 r. wykupiony został przez Dymitra Daniłowicza. W 1510 r. Michał Daniłowicz uzyskał u króla Zygmunta Starego dla Żurowa prawa miejskie magdeburskie wraz z przywilejem na cotygodniowe targi, rozszerzonym w 1539 r. o jarmark roczny w dniu św. Marcina. W rękach Daniłowiczów – od XVI w. piszących się z Żurowa – miasto pozostawało do XVIII w. W roku 1771 utraciło prawa miejskie. W XVIII w. drogą dziedziczenia przeszedł Żurów do Potockich, a następnie do Michała i Anny Popielów. W połowie XIX w. należał do Wiktoryna Bocheńskiego, a na początku XX w. był własnością Stefana Tustanowskiego oraz Banku Parcelacyjnego we Lwowie. Ostatnim dziedzicem Żurowa był Tadeusz Dębiński.
Zabytki. Kościół parafialny istniał już w 2. połowie XVI w. Po jego zniszczeniu przez pożar Mikołaj Daniłowicz ufundował na początku XVII w. nowy kościół murowany pw. św. Stanisława bpa i uposażył parafię. W 1668 r. fundację na rzecz parafii powiększył wnuk Mikołaja. Dokładali się do niej następnie kolejni członkowie rodu. Kościół, ukończony zapewne w 1621 r., istniał do XX w. Przed samą II wojną światową został poddany gruntownemu remontowi. W 1944 r. zamknięto go i zamieniono na magazyn, a w 1958 r. rozebrano. Zachował się tylko niewielki fragment murów.
Część wyposażenia kościoła, w tym otoczony kultem obraz MB z Dzieciątkiem z ołtarza głównego, pochodzący zapewne z XVI/XVII w., przeniesiona została do miejscowej cerkwi gr.kat. pod wezw. św. Dymitra. Do kościoła parafialnego w Firlejowie trafił obraz patrona kościoła. św. Stanisława bpa, wskrzeszającego Piotrowina. Zachowana tablica fundacyjna kościoła przechowywana jest w szkole. Nie zachował się natomiast alabastrowy nagrobek kobiecy, prawdopodobnie Heleny z Uchańskich, żony Michała Daniłowicza (XVI/XVII w.), który znajdował się w prezbiterium.