Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

BORYNICZE

Wieś w pow. bóbrskim, wojew. lwowskim, położona w odległ. 51 km od Lwowa, nad rzeczką Ług. Stacja kolejowa na linii Lwów–Chodorów–Stanisławów. Parafia rzym.kat. znajdowała się w Brzozdowcach, gr.kat w miejscu.
Historia. O wczesnej historii Borynicz brak wiadomości. Pod koniec XVIII w. były własnością Ufniarskich h. Jastrzębiec. Z córką Jana Gwalberta Ufniarskiego, wydaną za Kazimierza Badeniego, wieś przeszła do Badenich, którzy w następnym pokoleniu wymienili ją ze spokrewnionym z nimi Włodzimierzem Borkowskim na inny majątek. Borkowski z części dawnych majątków Ufniarskich w 1870 r. założył ordynację, nie miał jednak męskiego potomka i po jego śmierci ordynację objęła jego wnuczka Maria Dembińska, żona Stanisława Mycielskiego. Ostatnim ordynatem borynickim był ich syn Ludwik Mycielski.
Zabytki. Nieistniejący pałac, wybudowany w 1879 r. przez zięcia Włodzimierza Borkowskiego, Antoniego Dembińskiego, rozbudowany przez Stanisława Mycielskiego, spalony jesienią 1914 r. przez wojska rosyjskie. Wyposażenie pałacu (meble empirowe i biedermeierowskie), dzieła sztuki (malarstwo polskie), kolekcje numizmatów i biblioteka uległy wówczas częściowo spaleniu, częściowo rozgrabieniu przez miejscową ludność. Zachowały się, stojące w odległości 300 m od pałacu, dwa identyczne parterowe budynki klasycystyczne (prawdopodobnie pozostałości po zabudowaniach dworskich Ufniarskich). Do 1939 r. mieściły siedzibę właścicieli i administrację majątku. Otoczone były parkiem krajobrazowym o pow. 250 ha.