Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

MALECHÓW

Położenie. Wieś w pow. lwowskim. Położona 6 km na płn. wsch. od Lwowa, przy drodze do Kamionki Strumiłowej, na wys. 272 m npm. Okolica bogata w pokłady gliny dyluwialnej.

Historia. Średniowieczne dzieje miejscowości są wyjątkowo dobrze znane, począwszy od 1377 r. W tym roku Ormianin Mardrus sprzedał wieś Malochę Janowi Machewiczowi. W 1392 niejaki Piotr Blorok sprzedał Malechów Michałowi Lambackiemu. Król Władysław Jagiełło w 1419 r. przeniósł Malechów na prawo magdeburskie. Od połowy XV w. (co najmniej od 1468 r.) właścicielami wsi byli Jan Jura i jego synowie, którzy w 1480 r. sprzedali majątek Pawłowi Jurkowskiemu z Czartoryi. Cztery lata później, przy podziale spadku po Jurkowskim, występuje postać Prokopa Korowy. W 1489 r. Dymitr Chodorowski dokonał z radą miasta Lwowa zamiany Malechowa na inne dobra. Zostawszy właścicielem majątku, rada przeznaczyła go na uposażenie szpitala św. Ducha we Lwowie. Od tego czasu dochód z Malechowa służył zmieniającym się celom dobroczynnym.

Data fundacji parafii rzym.-kat. jest nieznana (istniała już w 1487 r.). Przy końcu XVI w. rada miejska Lwowa wypuściła Malechów w dzierżawę Mikołajowi Trzebińskiemu. W 1620 r. wieś została spustoszona przez Tatarów. W r. 1695, gdy po raz pierwszy Tatarzy zapędzili się pod Lwów, założyli pod Malechowem obozowisko na noc. Na pocz. XX w. Malechów należał do lwowskiego Zakładu Kalek im. św. Łazarza.

Data fundacji parafii rzym.-kat. jest nieznana (istniała już w 1487 r.). W 1945 r. kościół zamieniono na magazyn zboża, przy czym spalono całe drewniane wyposażenie, łącznie z rzeźbami ołtarzowymi. Następnie wnętrze przebudowano na internat, który w 1990 r. przekształcono na dom nauczycielski.

Zabytki. Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła, wybudowany pod koniec lat 70. XVIII w. wg planów architekta lwowskiego Piotra Plejowskiego, konsekrowany w 1896 r. Murowany z kamienia i cegły, jednonawowy, z węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, przy którym zakrystia i skarbczyk. Fasada dwukondygnacyjna, bez dekoracji rzeźbiarskiej.

Czasy obecne. W 1991 r., w wyniku starań ludności, została reaktywowana parafia rzym.-kat. Kościoła jednak wiernym nie zwrócono.