Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SŁOWNIK GEOGRAFICZNO-HISTORYCZNY

BATIATYCZE

Położenie. Wieś w pow. żółkiewskim, wojew. lwowskim, położona na piaszczystej i zalesionej równinie, oddalona o ok. 4 km od Kamionki Strumiłowej. Na terenie wsi bierze początek potok Batiaczka, dopływ Bugu. Z końcem XIX w. było tu ok. 2600 mieszkańców. Parafia rzym.kat w Kamionce S., parafia gr.kat. na miejscu.
Historia. Pierwotnie Batiatycze należały do dóbr koronnych. W XV w. często odwiedzali je królowie. W 1658 r. król Jan Kazimierz nadał wieś wraz z dwoma sąsiednimi, Kupiczwolą i Żełdcem, na własność Georgisowi (Jerzemu) Paparze, świeżo nobilitowanemu kupcowi lwowskiemu, pochodzenia greckiego, i agentowi dyplomatycznemu. Papara pośredniczył w rokowaniach króla z Janem Wyhowskim, hetmanem kozackim. Nadanie królewskie było wyrazem uznania dla położonych przez Paparę zasług i, jak się zdaje, poniesionych przezeń kosztów. Sejm w 1659 r. nadanie zatwierdził, mimo niechętnego stanowiska szlachty wojew. ruskiego, przeciwnej nadawaniu królewszczyzn na własność, jak i uszlachcaniu nieżołnierzy. W latach 1662–66 Batiatycze były w posiadaniu wojewody lubelskiego Władysława Reja, a Kupiczwola i Żełdec – któregoś z Tarnowskich. Zmiana właścicieli była zapewne wynikiem fikcyjnej sprzedaży dokonanej przez Paparę z obawy przed utratą dóbr. Po śmierci Georgisa (przed 1701 r.) Batiatycze przypadły jednemu z synów, Janowi, potem przeszły na drugiego, Aleksandra, właściciela Kupiczwoli i Żełdca. Nie wiadomo kiedy Batiatycze dostały się w posiadanie spowinowaconej z Paparami rodziny Łączyńskich; w rękach obu rodzin pozostawały do II wojny światej.
Kościół w Batiatyczach pw. św. Jadwigi jest obsługiwany przez proboszcza z Kamionki Strumiłowej ks. Władysława Derunowa.