Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SYLWETKI

Wszystkie 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016
Sortuj alfabetycznie | Sortuj numerami

WŁADYSŁAW MARYNOWICZ

[4/2011]

W. Marynowicz w dniu ślubuWładysław Marian Marynowicz urodził się w 1920 r. w Busku (pow. Kamionka Strumiłowa, w wojew. tarnopolskim) na „Niemieckim Boku”, przy ul. Sokoła. Ojciec Józef i matka Helena z domu Kawecka też urodzili się w Busku i wszyscy mieszkali u dziadka Kaweckiego na Niemieckim Boku. Miał starsze rodzeństwo: brata Henryka (ur. 1915) i siostrę Jadwigę (1918). Swoją edukację rozpoczął Władysław w 7-klasowej szkole powszechnej męskiej.
W 1929 r. rodzice wraz z dziećmi przeprowadzili się z Bus­ka do Kamionki Strumiłowej, gdzie ojciec pracował jako poborca skarbowy w Urzędzie Skarbowym. Zamieszkali przy ul. Wyspiańskiego 45, gdzie kupili dom. Średnią szkołę ukończył Władysław w Kamionce Strumiłowej, tamże zdał maturę.
W 1939 r. Małopolskę Wschodnią zajęli Rosjanie. Wiosną w 1940 r. ojciec został aresztowany przez NKWD, a rodzina tj. żona Helena z dziećmi Henrykiem, Jadwigą i Władysławem zostali wywiezieni do sowchozu w pawłodarskiej obłasti w Kazachstanie. Tam Władysław wraz z bratem Henrykiem pracowali na stepie jako trakto­rzyści.
Po wybuchu wojny niemiecko-rosyjskiej w 1941 r. i po po­rozumieniu zawartym między ZSRR a Rządem Pol­skim w Londynie, Władysław wraz z bratem Henrykiem zaciągnęli się do Armii Andersa. W tym czasie ojciec Józef został zwol­niony z więzienia i połączył się z rodziną w Kazachstanie, ale synów już nie zastał. Zmarł w Czarnoje, gdzie również zmarła córka Jadwiga. Matka Helena wróciła samotna do Pol­ski w 1946 r.
Władysław dostał przydział do 15 Pułku Ułanów Poznańskich (inne źródła podają 25 Pułk Ułanów Wielkopolskich), z któ­rym przeszedł całą kampanię włoską. Walczył, pod Monte Cassino i w opanowaniu góry Cairo, na której ściągnął i zawiesił włas­ny, cały mokry, biały podkoszulek na dowód zdobycia. Za kampanię włoską odznaczony był dwukrotnie Krzyżem Walecznym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz otrzymał nominację na podporucznika.
W 1952 r. Władysław zawarł w Londynie związek małżeński z Lodą Szczerbowicz, która również przeszła zesłanie na Syberii.
Po ukończeniu studiów pracował i mieszkał w Londynie. Był głównym wykładowcą fotografiki w Ealing Technical Colle­ge, członkiem Royal Photographic Society, członkiem Institute of Incorporated Photographers, członkiem Europejskiej Federa­cji Fotografów /EFIAP/ oraz wieloletnim prezesem Polskiego Towarzystwa Fotograficznego w Londynie. Był głównym państwo­wym egzaminatorem brytyjskim dla zawodowych fotografików w dziale portretowania. Otrzymał ponad sto złotych i srebr­nych medali na licznych wystawach fotograficznych na całym świecie. Jego osiągnięcia, w dziedzinie techniki foto­graficznej uważane są za odkrywcze, a książka którą wydał należy do dzieł klasycznych z tej dziedziny. Zmarł nagle w dro­dze na uczelnię w 1977 r. Byli bezdzietni. Po śmierci Władysława jego dorobek naukowy z zakresu fotografii żona Loda przekazała do Muzeum Historii Fotografii w Krakowie (na prośbę tego Muzeum).
Fotografia wykonana przez W. Marynowicza (bratanica artysty)