Strona główna O nas Kwartalniki Rozmowy Sylwetki Słownik Archiwalia Publikacje Wydawnictwa Kontakt
ul. Piłsudskiego 27,
31-111 Kraków
info@cracovia-leopolis.pl

Facebook

SYLWETKI

Wszystkie 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016
Sortuj alfabetycznie | Sortuj numerami

Profesor dr hab. WACŁAW SZYBALSKI

[1/2013]

 

Uchwała Senatu UJ z 25 kwietnia 2012:

Senat Uniwersytetu Jagiellońskiego postanowił przyznać Panu Profesorowi Wacławowi Szybalskiemu godność doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, w szczególności:

– za niezwykle znaczące w skali międzynarodowej osiągnięcia naukowe, w tym zainicjowanie licznych nowych obszarów badawczych w zakresie genetyki, mikrobiologii, biologii medycznej i biologii syntetycznej;

– za wieloletnią pomoc udzielaną polskiej nauce i polskim badaczom, w tym z Uniwersytetu Jagiellońskiego, w szczególności przez stwarzanie możliwości pracy w laboratorium Profesora na Uniwersytecie Wisconsin w Madison, USA;

– propagowanie dobrego imienia Polski i polskich ośrodków akademickich i wspieranie aktywności naukowej i dydaktycznej w Polsce.

Profesor dr hab. doktor honoris causa UJ WACŁAW SZYBALSKI

Prof. Ewa Łojkowska (skrót recenzji):

 

Poznałam Profesora w czasie odbywania stażu podoktorskiego w Department of Plant Pathology University of Wisconsin-Madison. Nie miałam przyjemności współpracować z Profesorem naukowo, ale od wielu lat jestem z Nim zaprzyjaźniona, a szczególnym wyrazem tej przyjaźni było powierzenie mi w roku 2009 prowadzenia Fundacji Jego imienia, której głównym celem jest działanie na rzecz wzmocnienia międzynarodowego prestiżu nauki polskiej oraz miasta Lwowa.

To właśnie w tym mieście Wacław Szybalski urodził się w roku 1921. Lwów ukochał nadzwyczaj, w nim spędził dzieciństwo, szkolne lata, tu też poznał ludzi, którzy wpłynęli na Jego dalsze życie, a przede wszystkim ukształtowali Go jako człowieka żądnego wiedzy, wspaniałego naukowca i wielkiego patriotę.

 

Studia rozpoczął we Lwowie na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, a ukończył je w roku 1945 w Gliwicach. Jak sam mówi, wielki wpływ na Jego zainteresowania wywarł lwowski profesor Adolf Joszt, który już wtedy roztaczał przed studentami perspektywy rozwoju biotechnologii.

 

Doktoryzował się w 1949 r. na Wydziale Chemii Politechniki Gdańskiej równocześnie organizując tam Zakład Technologii i Fermentacji Żywności.

 

Po ukończeniu doktoratu wyjechał do Kopenhagi, do laboratorium profesora Winge, a w 1951 r. do USA, gdzie przez 5 lat pracował w Cold Spring Harbour Laboratory, badając mechanizmy genetyczne warunkujące odporność bakterii na antybiotyki, i uczestniczył czynnie w narodzinach biologii molekularnej bakterii. W drugiej połowie lat piećdziesiątych został zaproszony przez noblistę, profesora Waksmana, wynalazcę streptomycyny, do podjęcia pracy w Institute of Microbiology Rutgers University w New Brunswick. W 1960 r. rozpoczął pracę w McArdle Laboratory for Cancer Research University of Wisconsin-Madison. Tam kontynuuje swoje życie i pracę – do dzisiaj.

Ogromny dorobek Profesora składa się z ponad 300 publikacji. Kilkanaście z nich zostało opublikowanych w tak znaczących czasopismach jak Science czy Nature.

 

Profesor Wacław Szybalski przyczynił się do rozwoju całego szeregu kierunków badań, przede wszystkim w sposób fundamentalny do rozwoju genetyki molekularnej.

 

Rzadko spotyka się naukowców o tak szerokich zainteresowaniach i osiągnięciach naukowych. Ogromne osiągnięcia Profesora zdobyły sobie uznanie, którego wyrazem są już uzyskane przez Niego wyróżnienia, jak i pełnione funkcje.

 

W Polsce jego zasługi uhonorowano doktoratami honoris causa – Uniwersytetu Gdańskiego, Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie, Akademii Medycznej w Gdańsku. W zeszłym roku został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Od 1994 roku jest członkiem zagranicznym Polskiej Akademii Nauk.

 

W ostatnich latach poza pracami związanymi z prowadzonymi przez Niego badaniami przygotował między innymi wspomnienia o słynnym lwowskim matematyku profesorze Stefanie Banachu i o swoich nauczycielach: profesorach Erneście Symie i Rudolfie Weiglu.

 

Od redakcji CL: chcielibyśmy dodać, że w roku 2007 Profesor ufundował kryształową tablicę poświęconą Polskim Profesorom zamordowanym przez hitlerowców w 1941 roku we Lwowie, odsłoniętą w Jego obecności 24 czerwca 2008 roku w Instytucie Biofizyki i Biochemii PAN w Warszawie.